Uzasadnienie
W dniu [...].03.2001 r. podatnik B. S. złożył w Urzędzie Skarbowym K. wniosek z dnia [...].03.2001 r. o rozłożenie na raty zaległości w zryczałtowanym podatku od przychodów ewidencjonowanych za miesiące maj, czerwiec, lipiec, październik i listopad 1997 r. w kwocie [...] zł [...] gr. Swoją prośbę uzasadnił sytuacją zdrowotną, rodzinną i finansową, uniemożliwiającą jednorazową zapłatę zaległości podatkowej.
W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy Urząd Skarbowy stwierdził, że w sprawie nie zachodzą przesłanki, określone w art. 48 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej i w związku z tym decyzją nr [...] z dnia [...].05.2001r. odmówił przyznania wnioskowanej ulgi podatkowej. Podkreślono przy tym, że w odniesieniu do zaległości podatkowej, o której mowa, skarżący otrzymał już ulgę podatkową poprzez rozłożenie raty na mocy odrębnej decyzji Urzędu Skarbowego nr [...]z dnia [...].02.1999r.
Podatnik nie dotrzymał jednak ustalonych terminów płatności rat, skutkiem czego zgodnie z art. 259 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym do dnia 3.06.2001r. Urząd Skarbowy stwierdził wygaśnięcie decyzji w częściach dotyczących poszczególnych terminów.
Od decyzji Urzędu nr [...] z dnia [...].05.2001r. Skarżący złożył odwołanie do Izby Skarbowej w K., zarzucając naruszenie art. 48 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez pominięcie ważnego interesu, polegającego na konieczności zapewnienia utrzymania egzystencji rodziny. Jednocześnie podkreślono, że rozłożenie na raty zaległości podatkowej przyczyniłoby się do likwidacji zadłużenia podatkowego, co również leży w interesie podatnika.
Izba Skarbowa decyzją z dnia 7 września 2001 r. utrzymała zaskarżone orzeczenie organu I instancji.
W uzasadnieniu zaznaczono, że sytuacja rodzinna i finansowa skarżącego daje podstawę do uznania, iż przyznanie rat jest bezcelowe, gdyż powyższe uwarunkowania czynią zapłatę zaległości podatkowej niemożliwą bez względu na formę. Źródłem dochodu podatnika jest bowiem renta w wysokości [...] zł [...] gr. oraz wynagrodzenie prowizyjne w wysokości ok. [...] zł, licząc w skali miesiąca. Środki te są konieczne dla utrzymania skarżącego i jego rodziny w tym pięciorga dzieci. Uwzględniono ponadto fakt, że skarżący nie skorzystał z ulgi w formie rat, przyznanych decyzją z dnia [...] lutego 1999 r. z powodu braku możliwości płatniczych.
Na decyzję tę skarżący złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
W odpowiedzi na odwołanie Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie powtarzając dotychczasową argumentację.
Podkreślono także, że Izba Skarbowa w K. korzystając z trybu przewidzianego w art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11.05.1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.) zmieniła swoją decyzję z dnia 7.09.2001 r. nr [...] w ten sposób, że uchyliła decyzję Urzędu Skarbowego K. z dnia [...].05.2001. nr US [...] i umorzyła zaległość podatkową w zryczałtowanym podatku dochodowym za miesiące V,VI,VII,X,XI 1997r. w łącznej kwocie [...] zł wraz z odsetkami zwłokę w kwocie [...] zł [...] gr. wyliczonymi na dzień złożenia wniosku przez skarżącego.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie umorzył postępowanie w sprawie sygn. akt I SA/Kr 2287/01.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
W omawianej sprawie spór dotyczy rozłożenia na raty zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym za miesiące maj, czerwiec, lipiec, październik i listopad 1997 r. w łącznej kwocie [...] zł [...] gr. Należność ta została w całości umorzona przez Izbę Skarbową w K. po wniesieniu skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z tym postępowanie sądowe w przedmiocie rozłożenia na raty stało się bezprzedmiotowe.
Z tego względu umorzono je na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Rozpoznając sprawę oparto się na art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz. 1271 z późniejszymi zmianami) stanowiącym, że sprawy w których skargi zostały wniesione do naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.