Uzasadnienie
Sygn. I SA./Kr 2296/01
Urząd Skarbowy w O. w oparciu o przepis artykułu 208 par. l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm./ umorzył postępowanie podatkowe wszczęte wnioskiem Zakładów Metali S.A. w K. dotyczącym zwrotu podatku VAT w kwocie [...] zł naliczonego w dokumencie celnym SAD nr [...] z dnia [...].2000 r. w związku z faktem, iż dostawa aluminium nieobrobionego niestopowego z powodu złej jakości i uznanej reklamacji została zwrócona zagranicznemu dostawcy w oparciu o dokument SAD nr. [...] z dnia 27 września 2000 r.
Rozpoznając odwołanie podatnika Izba Skarbowa utrzymała w dniu [...].2001 r. mocy decyzję organu I instancji.
W sprawie bezsporne było, iż importowane przez Spółkę aluminium objęte zostało procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym.
W tej sytuacji zdaniem organów podatkowych w dniu [...].2000 r. powstał obowiązek podatkowy, a pobrany przez organ celny zgodnie z art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług / Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm./ podatek od towarów i usług w kwocie wyżej wymienionej, stał się podatkiem należnym.
Bezsporne też było objęcie przedmiotowego towaru procedurą wywozu, a to wobec uznania reklamacji przez zagranicznego kontrahenta.
Ta procedura zdaniem organów jest procedurą celną, która na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, nie wpływa na podatek zapłacony przy imporcie.
Podatnik nie kwestionował obliczenia podatku z tytułu importu towaru, co wywołało by konieczność podjęcia kroków wskazanych w art. 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa.
Izba Skarbowa nie uznała za zasadne przy rozpoznaniu wniosku o zwrot podatku, zastosowanie powołanego przez Spółkę art. 248 kodeksu celnego albowiem przepis ten dotyczy zwrotu lub umorzenia cła, nie jest więc przepisem o którym mowa w art. 11 a ustawy o podatku od usług oraz podatku akcyzowym.
Brak też było jej zdaniem podstaw do uznania, iż zapłacony podatek stanowi nadpłatę w rozumieniu art. 72 par. l ust. 2 Ordynacji podatkowej.
Powołana decyzja Izby Skarbowej nr [...] została zaskarżona przez następcę prawnego podatnika to jest Grupę K S. A. W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzuca się naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez niesłuszne przyjęcie braku podstaw prawnych do rozstrzygnięcia, a zwłaszcza nie zastosowanie art. 72 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa.
Wnosi się w niej o uchylenie przedmiotowej decyzji i przekazanie sprawy Izbie Skarbowej do ponownego rozpoznania.
Skarżący powołuje się na treść rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i podatku akcyzowym /DZ. U. z 1999 r. nr. 109, poz. 1245/, w którym dodano paragraf 10 "a" regulujący problematykę zwrotu podatku VAT w takiej jak zaistniała w niniejszej sprawie sytuacji. Dodanie tego przepisu nie oznacza, iż do tego czasu brak było możliwości zwrotu przedmiotowego podatku
Uważa się, że skoro w aktualnym stanie prawnym istnieje możliwość odzyskania zapłaconego podatku VAT w przypadku zwrotu towaru wskutek uznanej reklamacji za granicę, to nie dlatego że stworzył ją przepis paragrafu 10 "a" tego rozporządzenia, ale że wynikała ona z obowiązujących przepisów ustawowych, właściwie interpretowanych.
W takim przypadku winny znaleźć zastosowanie przepisy ustawy Ordynacji podatkowej dotyczące nadpłaty podatku albowiem import będący przedmiotem opodatkowania w ogóle nie doszedł do skutku, a więc podatek VAT został zapłacony nienależnie.
Izba Skarbowa domagała się oddalenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie może być uwzględniona albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego i przepisów proceduralnych, a w konsekwencji odpowiada prawu.
Stan faktyczny niniejszej sprawy jest bezsporny, zaś spór dotyczy jedynie dopuszczalności zwrotu podatku VAT uiszczonego przez skarżącego przy imporcie towaru, który następnie w krótkim okresie czasu został wywieziony za granicę w związku z uznaniem kontrahenta reklamacji i objęty został procedurą celną wywozu.
Istotne jest, iż chodzi o stan faktyczny zaistniały w 2000 roku/ miesiące sierpień i wrzesień / i obowiązujący w tym czasie stan prawny.
Odnosząc się do zaistniałej między podatnikiem a organami kontrowersji w przedstawionym stanie faktycznym, Sąd stwierdza przede wszystkim, iż brak jest podstaw do podzielenia argumentacji strony skarżącej tego rodzaju, iż skoro doszło do zwrotu towaru po uprzednim zapłaceniu podatku VAT, to podatek został zapłacony nienależnie, gdyż import w ogóle nie doszedł do skutku.
Zgodnie bowiem z przepisami ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym / DZ. U. Nr. 11, poz. 50 ze z.m./, a zwłaszcza jej art. 6 i 7, obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów / przez który rozumie się zgodnie z art. 4 ust. 3 tej ustawy przywóz na polski obszar celny / - istnieje z chwilą powstania długu celnego, to jest dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom celnym przywozowym.
Zatem przedmiotowy obowiązek powstał w dniu [...].2000 roku, a pobrany przez organ celny, zgodnie z art. 14 ust. l w/w ustawy podatek od towarów i usług stał się podatkiem należnym.
Przepisy obowiązujące w 2000 roku a zwłaszcza wykonawcze tyczące ustawy o podatku od towarów i usług nie regulowały kwestii zwrotu powyższego podatku, gdy doszło do zwrotu towaru i wywiezienia go za granicę, po uznaniu reklamacji i objęciu procedurą celną wywozu.
Dopiero w dniu 22 grudnia 2000 roku Minister Finansów wydał rozporządzenie zmieniające rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym / DZ. U. Nr. 121, poz. 1296/, w którym po istniejącym rozdziale 5 dodano rozdział 5 a zatytułowany "Przypadki i zasady zwrotu podatku naliczonego podatnikom dokonującym importu towarów".
W paragrafie 10 "a" uregulowano szczegółowo kwestie związane z tą tematyką.
Jednakowoż regulacja ta nie może mieć zastosowania do strony skarżącej, gdyż weszła w życie dopiero z dniem l stycznia 2001 roku.
Z tych względów nie podzielając stanowiska zawartego w skardze o nieprawidłowej interpretacji obowiązujących przepisów przez organy podatkowe, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznając zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. nr 153, poz. 1270 / w zw. z art. 97 par. l przepisów wprowadzających tą ustawę / DZ. U. Nr 153 z 2002 r. poz. 1271 ze zm./ orzekł jak w sentencji.