Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2003 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego określił Z. K. i J. K. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. kwocie [...] zł. Przedmiotowa decyzja została przesłana Z. K. i J. K. pod adres ul. [...], ul. [...]. Naczelnik Urzędu Skarbowego przyjął, że przesyłka zawierająca decyzję została doręczona w drodze doręczenia zastępczego. W dniu [...].2003 r. Z.K. i J. K. złożyli pismo tytułując je jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego. Podatnicy podnieśli, że przyczyną nieodebrania decyzji były zaniedbania Urzędu Poczty Polskiej w dostarczaniu przesyłek. Równocześnie we wniosku podatnicy sformułowali żądanie dostarczenia decyzji, której nie otrzymali.
Postanowieniem z dnia 12.01.2004 r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał na treść przepisu art. 162 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym do przywrócenia terminu konieczne jest spełnienie łącznie czterech przesłanek: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, dopełnienie wraz wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin tzn. wniesienie odwołania. Podatnicy nie dopełnili warunku równoczesnego wniesienia odwołania z wnioskiem o przywrócenie terminu. Odwołanie zostało wniesione dopiero w dniu [...] 2003 r.
Na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej podatnicy złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący zarzucają naruszenie przepisu art. 148 – 150, 162, 169, 200 par. 1 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa. Skarżący podnoszą, że decyzja Urzędu Skarbowego z dnia [...].2003 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. ze względu na błędny adres nie została im doręczona, a organ podatkowy błędnie przyjął, że doręczenie decyzji nastąpiło zgodnie z art. 150 cyt. ustawy Ordynacji podatkowej. W dniu [...].2003 r. odebrali tytuł wykonawczy Nr [...] z dnia [...].2003 r. z którego dopiero dowiedzieli się iż prowadzona jest egzekucja na podstawie przedmiotowej decyzji. Złożony wniosek pomimo zatytułowania go jako "wniosek o przywrócenie terminu" w istocie takim wnioskiem nie był, a jest to wniosek o dostarczenie decyzji. Decyzja została odebrana przez Z.K. w dniu [...] 2003 r. i od tej daty biegnie termin do wniesienia odwołania, które zresztą zostało wniesione w dniu [...] 2003 r. Skarżący wskazują również, że skoro wniosek o przywrócenie terminu nie zawierał w załączeniu odwołania, to organ podatkowy powinien wezwać stronę o uzupełnienie wniosku.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podnosząc argumenty przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że skarżący nie informowali organu podatkowego o zmianie adresu lub jakichkolwiek przeszkodach które udaremniałyby skuteczne doręczenie.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Organ podatkowy rozpoznając wniosek Z. K. z dnia [...].2003 r. odmówił podatnikowi przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wskazując na brak spełnienia przez podatnika wymogów określonych w przepisie art. 162 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) nie odniósł się natomiast do zarzutów podatnika odnośnie prawidłowości doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r.
Zgodnie z przepisem art. 144 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez upoważnione osoby. Na mocy art. 148 i 149 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa osobom fizycznym pisma doręcza się w ich mieszkaniu lub miejscu pracy, w siedzibie organu podatkowego, w każdym miejscu gdzie się adresata zastanie, a w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Przepis art. 150 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa przewiduje tzw. doręczenie zastępcze w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 lub 149 cyt. ustawy. W niniejszej sprawie decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego została przesłana podatnikom pod adres – [...] ul. [...], podczas gdy podatnicy zarówno w korespondencji do organów podatkowych jak również zeznaniu rocznym za 2000 r., w zgłoszeniu aktualizacyjnym NIP [...] z [...].2001 r. wskazywali adres: [...], ul. [...] Podatnicy kwestionują prawidłowość dokonania doręczenia przedmiotowej decyzji w trybie przepisu art. 150 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa, gdyż korespondencja przesłana została pod nieprawidłowy adres.
W ocenie Sądu w składzie orzekającym w sprawie organ podatkowy nie wyjaśnił czy przedmiotowa decyzja została prawidłowo doręczona stronie skarżącej, zwłaszcza w kontekście nieprawidłowości dotyczących określania adresu podatników poprzez brak wskazania numeru "IV". Rozpoznając ponownie sprawę Dyrektor Izby Skarbowej powinien ustalić czy przedmiotowa decyzja została doręczona stronie skarżącej. W tym celu Dyrektor Izby Skarbowej powinien zwrócić się do Urzędu Pocztowego o przedstawienie stosownych rejestrów potwierdzających doręczanie przesyłek pocztowych. W aktach sprawy znajduje się decyzja z dopisanym do adresu nr "IV" jak również na kopercie dopisano numer "IV". Rozstrzygnięcie prawidłowości doręczenia decyzji ma bowiem znaczenie pierwotne w niniejszej sprawie. Wniosek o przywrócenie terminu opiera się na założeniu, że decyzja, od której wniesiono odwołanie została skutecznie doręczona i że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez winy strony.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie przepisu art. 145 par. 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270)
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).