Uzasadnienie
I S.A./Kr 2344/03
Uzasadnienie
Zaskarżonymi postanowieniami - po rozpatrzeniu zażaleń zostały utrzymane w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] Nr [...] i [...] z dnia [...].09.2003r. odmawiające wydania postanowienia o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych [...]
W skardze T. A. jako zobowiązany o uchylenie postanowień Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...].10.2003r., Nr [...] i z dnia [...]11.2003r. Nr [...]i nie zgodził się z tym, "iż nie jest możliwym wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego po wyegzekwowaniu dochodzonych należności"
Art. 59 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002r Nr 110, poz. 968 ze zm.) stanowi bowiem, że postępowanie egzekucyjne umarza się jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał.
Innym powodem w rozumieniu tego przepisu jest wygaśnięcie zobowiązania podatkowego na skutek jego wyegzekwowania, co jest bezsporne.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie i podtrzymała dotychczas zajmowane stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skargi nie są uzasadnione, gdyż zaskarżone postanowienia są zgodne z prawem.
W sprawach rozpatrzonych zaskarżonymi postanowieniami bezspornym jest, iż tytuły wykonawcze nie zostały wystawione w oparciu o decyzje określające wysokość zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za których nieodprowadzenie przed 1.01.1998r. odpowiadał zobowiązany jako płatnik.
Wystawianie tych tytułów w oparciu o same deklaracje podatkowe zostało wprowadzone dopiero nowelą z dnia 29 sierpnia 1997r. do ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926) dodającą w u.p.e.a. art. 26 a uzależniający powyższe od zamieszczenia w nich pouczenia o tym i doręczenia zobowiązanemu upomnienia.
Przepis ten mógł więc zostać zastosowany do deklaracji podatkowych, które zostały złożone po 1.01.1998r.
Bezspornym jest też, że zaległości podatkowe i odsetki za zwłokę zostały wyegzekwowane.
Spór dotyczy więc kwestii, czy można było wydać, czy też nie postanowienia o umorzeniu postępowań egzekucyjnych prowadzonych na podstawie wymienionych na wstępie tytułów wykonawczych.
W tym zakresie rację należy przyznać organom egzekucyjnym, gdyż przemawiają za tym przede wszystkim argumenty wykładni systemowej.
Mianowicie w myśl art. 64 c u.p.e.a. żądanie zobowiązanego o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych nie podlega rozpatrzeniu, jeżeli zostało wniesione po upływie 14 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, a w przypadku zakończenia postępowania egzekucyjnego wskutek wyegzekwowania wykonania obowiązku - od dnia powiadomienia zobowiązanego o wysokości pobranych kosztów egzekucyjnych.
Z przepisu tego wynikają więc dwa sposoby zakończenia postępowania egzekucyjnego tj. jego umorzenie i wyegzekwowania wykonania obowiązku. Sposoby nie wykluczają się. Różne są też ich skutki prawne i tak umorzenia postępowania egzekucyjnego z przyczyny, o której mowa np. w art.59 § 1 pkt 2 powoduje zgodnie z art. 60 § 1 u.p.e.a. co do zasady uchylenie uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych. Natomiast wyegzekwowanie wykonania obowiązku nie powoduje takiego skutku.
Z kolei przyczyny umorzenia postępowania egzekucyjnego wymienione w pkt 2 zostały poprzedzone przyczyną umorzenia tego postępowania wymienioną w art. 59 pkt 1 § 1 u.p.e.a. Jest nią wykonanie obowiązku przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. W ten sposób zdaniem Sądu ustawodawca chciał podkreślić, że nie powoduje umorzenie postępowania egzekucyjnego wykonanie obowiązku w trakcie tego postępowania. Nie przeczy temu art. 68 § 1 u.p.e.a. stanowiący, że pokwitowanie poborcy skarbowego wystawienie w związku z zapłatą zobowiązanego na wezwanie poborcy dochodzonej należności pieniężnej na taki sam skutek prawny co pokwitowanie wierzyciela. Pokwitowanie to bowiem potwierdza wykonanie obowiązku w trakcie postępowania egzekucyjnego i w ten sposób kończy to postępowanie bez potrzeby wydawania postanowienia stwierdzającego taki skutek.
Natomiast gdy brak obowiązku oraz jego niewymagalność, to art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. mieszczą się m.in. tzw. nieefektywne sposoby wygaśnięcia obowiązku.
Zgodnie bowiem z art. 59 § 2 ustawy z dnia 29.08.1997r. ustawy Ordynacja Podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz.926 ze zm.) wygaśnięcie zobowiązania płatnika powoduje umorzenia na podst. art. 67 § 6 tej ustawy i przedawnienie.
Z tego względu Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.