Uzasadnienie
Sygn. I SA/Kr 2357/03
Prezydent Miasta postanowieniem z dnia[...]sierpnia 2003 r. zawiesił postępowanie w sprawie opodatkowania podatkiem od nieruchomości gruntu położonego w K./działka nr [...] /, z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Wydział Geodezji UMK, to jest ustalenia powierzchni działki.
Na postanowienie to złożyła zażalenie J. K., podnosząc iż jest jedynym właścicielem tej działki, mimo to nie została zawiadomiona o zmianie jej numeracji i powierzchni.
Rozpoznając zażalenie Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] października 2003 r. Kol. Odw. [...] uchyliło orzeczenie organu I instancji w całości i umorzyło postępowanie w sprawie zawieszenia postępowania.
W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że art. 201 par. 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, daje podstawę do zawieszenia postępowania, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Zdaniem Kolegium ustalenie powierzchni nieruchomości podlegającej opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jest istotnym elementem stanu faktycznego i leży w gestii oraz możliwości organu podatkowego.
W szczególności stosownie do art. 21 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne / tekst jedn. DZ. U. 00.100, poz. 1086/, dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, stanowią między innymi podstawę wymiaru podatków.
Stosownie zaś do art. 20 ust. 1 pkt. 1 ewidencja gruntów i budynków zawiera informację dotyczące między innymi powierzchni gruntów.
Z powyższego wynika,że konieczność ustalenia powierzchni nieruchomości podlegającej opodatkowaniu nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 par.1 Ordynacji Podatkowej, zatem brak było podstawy do zawieszenia postępowania.
Jeżeli zdaniem podatnika stan wynikający z ewidencji gruntów i budynków odbiega od rzeczywistego stanu rzeczy, ma on możliwość zwrócenia się do właściwego starosty o dokonanie zmian w ewidencji gruntów, które wiąże organ podatkowy.
Dopiero wszczęcie takiego postępowania dało by podstawę do zawieszenia postępowania.
Powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego zostało zaskarżone przez J.K. do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie.
Skarżąca powołuje w skardze te same argumenty jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji a wiążące się w szczególności z nieprawidłową powierzchnią działki jaka ujawniona jest obecnie w dokumentach geodezyjnych, a mianowicie: nie powiadomienie właściciela o jakichkolwiek zmianach w odniesieniu do powierzchni ujawnionej w akcie notarialnym i podstawie do dokonania zmian.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosi o oddalenie skargi podtrzymując swe stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art.1 par. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /DZ. U. Nr. 153, poz. 1269/ oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
/ DZ. U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm./, sądy administracyjne sprawują w zakresie swej właściwości kontrolę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji / postanowienia/ administracyjnej.
Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.
Stosownie do art. 134 par. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany z zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Z uwagi na treść zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które uchyliło postanowienie organu I instancji i umorzyło postępowanie w sprawie zawieszenia postępowania, rzeczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest jedynie wypowiedzenie się o zgodności z prawem tego tylko postanowienia.
Jak podano wyżej, powołany przez Prezydenta Miasta przepis art.201 par. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa / DZ. U. Nr. 137, poz. 926 ze zm./ uprawnia organ do zawieszenia postępowania, jeżeli rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
W spornej w niniejszej sprawie kwestii powierzchni nieruchomości mającej być opodatkowanej podatkiem od nieruchomości, nie toczy się postępowanie sądowe jak też postępowanie przed właściwym starostą, starostwa prowadzącego ewidencję gruntów i budynków w oparciu o przepis art. Art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne / DZ. U. Z 2000 r. tekst jednolity, Nr. 100, poz. 1086 ze zm./
Natomiast zgodnie z przepisem art. 21 pkt. 1 powyższej ustawy, podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.
Zatem rozstrzygając kwestie opodatkowania tym podatkiem, organ podatkowy winien podjąć wszelkie niezbędne kroki w celu wyjaśnienia faktycznego stanu sprawy w tym również powierzchni nieruchomości a nie zawieszać postępowania.
Zaskarżone postanowienie SKO przesądza jedynie tą kwestię, czyli zasadności zawieszenia postępowania w oparciu o podstawę prawną przez organ I instancji powołaną.
Nie przesądza natomiast okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, to jest ustalenia powierzchni nieruchomości, dlatego tym samym słusznie uznając konieczność kontynuowania postępowania podatkowego.
W tym stanie rzeczy wszelkie podniesione przez skarżącą w skardze do sądu zarzuty co do powierzchni nieruchomości winny być rozważone w postępowaniu podatkowym, które winno się dalej toczyć.
Mając na uwadze powyższe, skoro postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest zgodne z prawem, skarga J. K. jako nieuzasadniona musi zostać oddalona.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /DZ. U. Nr. 153, poz,.1270 ze zm./ w zw. z art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. Nr. 153, poz. 1271 ze zm./ orzekł jak w sentencji.