Uzasadnienie
W związku ze skargą M.B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od środków transportowych za 2008 r., skarżący został wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 lutego 2011 r. do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł.
W odpowiedzi, skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 maja 2011 r., skarżący M.B. został zwolniony od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego adwokata z urzędu.
Wobec powyższego Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 11 lipca 2011 r. wezwał skarżącego do złożenia oświadczenia, czy podtrzymuje swoje zażalenie na zarządzenie wzywające go do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że zażalenia nie podtrzymuje.
Pismem z dnia 5 sierpnia 2011 r. skarżący poinformował Sąd, że skoro został zwolniony od kosztów sądowych, cofa złożone wcześniej zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Przepis art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Przy czym uznaje się, że skarga została cofnięta skutecznie, gdy czynność ta nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 cyt. ustawy). Unormowanie to - na mocy art. 197 § 2 powołanej powyżej ustawy ma zastosowanie także do cofnięcia zażalenia.
Mając na uwadze, że w przedmiotowej sprawie skarżący cofnął wniesione zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 lutego 2011 r. do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł, to postępowanie zainicjowane wskazanym wyżej zażaleniem stało się bezprzedmiotowe. W tym miejscu wskazać należy, że Sąd nie uznał cofnięcia zażalenia za niedopuszczalne, albowiem przyczyną dokonania wskazanej wyżej czynności był fakt ustania przyczyny, z powodu której strona zaskarżyła przedmiotowe zarządzenie, skarżącego zwolniono bowiem od kosztów sądowych.
Z tego względu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.