Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego [...], jako organ egzekucyjny prowadzi postępowanie egzekucyjne do majątku zobowiązanego D. B. na podstawie własnego tytułu wykonawczego o nr [...] oraz na podstawie tytułu wykonawczego o nr 20 04, wystawionego przez wierzyciela Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości w W..
Organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia 14.10.2015r nr [...] dokonał zajęcia rachunku Bankowego w Alior Banku S.A. Zawiadomienie wraz z odpisem tytułu wykonawczego nr [...] doręczono zobowiązanemu w dniu 05.11.2015r.
W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, organ egzekucyjny, skierował zawiadomienie z dnia 14.12.2018r. nr [...] o zajęciu rachunku bankowego w Banku Polska Kasa Opieki S.A. Zawiadomienie wraz z odpisem tytułu wykonawczego nr [...] doręczono zobowiązanemu w dniu 2.01.2019r. w trybie art. 44 Kpa.
Zobowiązany pismem z 1.07.2019 r., (złożonym osobiście do organu egzekucyjnego w dniu 3.07.2019r.) wniósł m.in. zarzuty – przedawnienia, a także zaspokojenia/rozliczenia (braku istnienia należności). Organ egzekucyjny pismo to zakwalifikował, jako zarzuty na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...] oraz o nr [...].
Naczelnik Urzędu Skarbowego [...], postanowieniem z dnia 16.09.2019r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...] oraz o nr [...].
Zobowiązany wniósł zażalenie nie podnosząc żadnych zarzutów pod adresem zaskarżonego postanowienia.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. postanowieniem z dnia 23.12.2019 r. nr [...], utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji podając, iż zarzuty na postępowania prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...] oraz o nr [...] były już uprzednio rozpatrzone w odrębnych postępowaniach. Wydawanie kolejnego rozstrzygnięcia w tej samej sprawie naruszałoby powagę rzeczy osądzonej.
Naczelnik Urzędu Skarbowego [...], jako organ egzekucyjny prowadząc postępowanie egzekucyjne do majątku zobowiązanego D. B. na podstawie w/w własnego tytułu wykonawczego o nr [...] oraz na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...]/00004, wystawionego przez wierzyciela Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości w W., zawiadomieniem dnia 31.05.2019r. nr [...] dokonał zajęcia wynagrodzenia w H. P. sp. z o.o. Zawiadomienie doręczono pracodawcy w dniu 7.06.2019r., a zobowiązanemu w dniu 17.06.2019r.
Zobowiązany, pismem z 1.07.2019 r., (złożonym osobiście do organu egzekucyjnego w dniu 3.07.2019r.) wniósł m.in. skargę na wszelkie egzekucje, o których powziął wiedzę w dniu 19 czerwca 2019r podczas przeglądania akt. Organ egzekucyjny pismem z dnia 31.07.2019r. nr [...] [...] wezwał zobowiązanego do sprecyzowania, których czynności skarga dotyczy. Zobowiązany, pismem z dnia 23.08.2019r. sprecyzował, że wnosi skargę do wszystkich czynności dotyczących postępowania egzekucyjnego [...] i [...].
Naczelnik Urzędu Skarbowego [...], postanowieniem z dnia 16.09.2019r. nr [...] [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie skargi na czynność egzekucyjną zajęcia wynagrodzenia w E. P. sp. z o.o.
Zobowiązany wniósł zażalenie nie podnosząc żadnych zarzutów pod adresem zaskarżonego postanowienia.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. po rozpatrzeniu zażalenia postanowieniem z dnia 23.12.2019 r. nr [...], utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji, podając, iż skarga na w/w czynność egzekucyjną była już uprzednio rozpatrzona w odrębnym postępowaniu. Wydawanie kolejnego rozstrzygnięcia w tej samej sprawie naruszałoby powagę rzeczy osądzonej.
Ponadto w toku w/w postępowania egzekucyjnego do majątku zobowiązanego D. B. m.in. na podstawie własnego tytułu wykonawczego o nr [...], zobowiązany w dniu 22.07.2019r. wniósł osobiście do Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] pismo stwierdzające, że egzekucja prowadzona na podstawie tytułu wykonawczego jest bezpodstawna i bezzasadna, jak też i pozostałe potrącenia nadpłaty podatku dochodowego - jako, iż zapłacony (...) w 2009 r. podatek VAT wyniósł więcej, niż 38 tys. PLN (nadpłata 23 tys.). Do pisma załączył "zestawienie dokumentów księgowych za 2009 r (faktury kosztowe) oraz niektórych za 2010r. uwzględnionych wyłącznie w ramach realizowanego projektu dofinansowanego z UE wraz z ich zestawieniem.
Organ egzekucyjny pismem z dnia 24.07.2019r. wezwał zobowiązanego do sprecyzowania w/w pisma. Organ pouczył stronę, że w przypadku braku odpowiedzi w terminie 7 dniu od daty doręczenia wezwania, pismo strony zostanie zakwalifikowane, jako wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego z art. 59 § 1 pkt 2 upea. Zobowiązany odpowiedział na wezwanie organu egzekucyjnego, jednak nie sprecyzował wniesionego żądania. Wobec powyższego organ egzekucyjny zakwalifikował je, jako wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego z art. 59 § 1 pkt 2 upea.
Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] postanowieniem z dnia 16.09.2019 r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na postawie tytułu wykonawczego nr [...]
Zobowiązany wniósł zażalenie, nie podnosząc żadnych zarzutów pod adresem zaskarżonego postanowienia.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. po rozpatrzeniu zażalenia postanowieniem z dnia 23.12.2019 r. nr [...], utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji podając, iż wniosek o umorzenie w/w postępowania egzekucyjnego był już uprzednio rozpatrzony w odrębnym postępowaniu. Wydawanie kolejnego rozstrzygnięcia w tej samej sprawie naruszałoby powagę rzeczy osądzonej.
D. B. złożył skargi na w/w postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie nie uzasadniając ich.
W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018r., poz. 1302 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.
Skargi nie są zasadne.
Poddane sądowej kontroli postanowienia dotyczyły odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów egzekucyjnych, zarzutów na czynność zajęcia wynagrodzenia i umorzenia postepowania egzekucyjnego z powodu rozpatrzenia przedmiotu tych postanowień już uprzednio – ostatecznymi postanowieniami. Z tej racji, w ocenie organów, wydawanie kolejnego rozstrzygnięcia w tej samej sprawie naruszałoby powagę rzeczy osądzonej.
Ocena ta jest trafna.
W zakresie postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...] oraz o nr [...], skarżący w toku wcześniejszych (odrębnych) postępowań, pismami z dnia 23.06.2019 r. oraz z dnia 1.07.2019r. zakwestionował ten sam tytuł wykonawczy o nr [...]. W każdym z pism stwierdził, że podnosi zarzuty na postępowanie egzekucyjne oraz powołał analogiczną argumentację. Organ egzekucyjny postanowieniami z dnia 5.12.2019r. nr [...] oraz z 5.12.2019r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia zarzutów. Zarzuty na postępowania prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...] oraz o nr [...] były już uprzednio rozpatrzone w odrębnych postępowaniach. Wydawanie kolejnego rozstrzygnięcia w tej samej sprawie naruszałoby powagę rzeczy osądzonej. W analizowanym przypadku zachodziła zatem konieczność odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów przewidziana w art. 61a § 1 Kpa, gdyż w tej samej sprawie zapadło już rozstrzygnięcie.
Zgodnie z przywołanym art. 61a § 1 kpa, gdy żądanie o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Jako "uzasadnione przyczyny" uniemożliwiające wszczęcie postępowania należy traktować takie sytuacje, które w sposób oczywisty, proceduralno - prawny stanowią przeszkodę wszczęcia postępowania. Winny to być takie okoliczności, które już na wstępnym etapie przesądzają, że postępowanie nie mogłoby zakończyć się wydaniem decyzji merytorycznej. Takimi uzasadnionymi przyczynami są sytuacje, gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy, albo zapadło już rozstrzygnięcie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 20 lutego 2018 r. sygn. akt. II SA/Bd 1131/17). Ustalenie zatem przez organ administracji, że w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo zapadło już rozstrzygnięcie, winno skutkować wydaniem orzeczenia o odmowie wszczęcia postępowania w danej sprawie.
Podobnie rzecz przedstawia się w zakresie postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie skargi na czynność egzekucyjną zajęcia wynagrodzenia w H. P. sp. z o.o. Skarżący w toku wcześniejszych (odrębnych) postępowań, dwoma pismami z dnia 1.07.2019r. wnosił już skargi na czynność zajęcia wynagrodzenia w H. P. sp. z o.o., dokonaną zawiadomieniem z dnia 31.05.2019r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego [...], dwoma postanowieniem z dnia 5.12.2019r. nr [...] oddalił skargę na czynność zajęcia wynagrodzenia w H. P. sp. z o.o. Wydawanie kolejnego rozstrzygnięcia w tej samej sprawie naruszałoby powagę rzeczy osądzonej. Zachodziła zatem konieczność odmowy wszczęcia postępowania w sprawie w/w skargi z art. 61a § 1 Kpa, gdyż w tej samej sprawie zapadło już rozstrzygnięcie.
Analogicznie ocenić należy postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] Skarżący w toku wcześniejszego (odrębnego) postępowania, pismem z dnia 24.06.2019r. sprecyzowanym pismem z dnia 22.07.2019r. wnosił już o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] "w związku ze złożeniem korekty deklaracji VAT i dostarczeniem w dniu 22 lipca 2019r faktur za IV kwartał 2009r ". Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] postanowieniem z dnia 19.08.2019 r. nr [...] odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego, a Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K., postanowieniem z dnia 17.10.2019r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Skarżący składając pismem z dnia 22.07.2019 r. kolejny wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie w/w tytułu wykonawczego nie podniósł nowych okoliczności, które uzasadniałaby merytoryczne rozstrzygniecie w/w wniosku. Zatem wniosek o umorzenie w/w postępowania egzekucyjnego był już uprzednio rozpatrzony w odrębnym postępowaniu. Wydawanie kolejnego rozstrzygnięcia w tej samej sprawie naruszałoby więc powagę rzeczy osądzonej. Słusznie zatem organ egzekucyjny odmówił wszczęcia postępowania w sprawie w/w wniosku. W analizowanym przypadku zachodziła bowiem konieczność odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o umorzenie w/w postępowania egzekucyjnego w oparciu o art. 61a § 1 Kpa.
W konsekwencji prawidłowego ustalenia podstaw odmowy wszczęcia postępowań, skargi podlegają oddaleniu na podstawie art.151 ustawy o p.p.s.a.