Uzasadnienie
W dniu [...] 2002 r. P.M. dokonał zgłoszenia celnego samochodu osobowego marki A. celem objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym. W zgłoszeniu celnym skarżący zadeklarował dla przedmiotowego towaru;
- 1. stawkę celną 0% i kwotę długu celnego w wysokości [...] zł,
- 2. stawkę podatku akcyzowego 65% i kwotę tego podatku w wysokości [...] zł
- 3. stawkę podatku VAT 22% i kwotę tego podatku w wysokości [...] zł. Naczelnik Urzędu Celnego objął towar wnioskowaną procedurą i zgodnie z danymi zawartymi w tym zgłoszeniu.
W dniu [...] 2002 r. skarżący złożył wniosek o uznanie zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w części dotyczącej określenie kwoty długu celnego i naliczenia należności celnych za sprowadzony samochód na zasadach obowiązujących przed 10 marca 2002 r..(tj. przed zmianą przepisów i naliczenia podatku akcyzowego według stawki 6,4%, a nie jak w zgłoszeniu celnym - według stawki 65%). W/w podniósł, że towar został przedstawiony na granicy w dniu [...] 2002 r., natomiast polska odprawa celna nastąpiła w dniu 10 marca 2002 r. o ogodz.0:35.
Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] 2002 r. uznał zgłoszenie celne za prawidłowe i stwierdził, że zgodnie z art.85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. z 2001 Nr 75, poz.802) należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących.
W rozpatrywanej sprawie w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego obowiązywały stawki celne określone w Taryfie celnej stanowiącej załącznik do Dziennika Ustaw z 2001 r. Nr 146, poz. 163 9 ze zm. i takie zostały zastosowane w zgłoszeniu celnym.
W związku z powyższym brak jest podstaw do uznania przedmiotowego zgłoszenia celnego za nieprawidłowe.
Od powyższej decyzji skarżący odwołał się podnosząc, iż na granicy zgłosił się w dniu [...] 2002 r. i wniósł o zastosowanie stawki podatku akcyzowego obowiązującej przed dniem 10 marca 2002 r.
Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 10 września 2002 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że kwestionowany sposób naliczenia podatku akcyzowego został określony w oparciu o § 7 a Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 1 marca 2002 r. zmieniające Rozporządzenie w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 48, poz.1655 i Nr 156, poz.1835 ze zm.). Dyrektor Izby Celnej podniósł, że urząd celny nie jest organem podatkowym lecz płatnikiem podatku, który wykonuje czynności techniczne (oblicza i pobiera podatki). W związku z powyższym skarżący winien zwrócić się z wnioskiem o wydanie decyzji podatkowej do właściwego urzędu skarbowego.
Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której skarżący powtórzył dotychczasową argumentację.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, zgodnie z art.97 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz.1271 ze zm.), podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145§ 1 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 134 w/w ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skarg oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpatrując niniejsza sprawę Sąd uwzględnił skargę na decyzję, jednak z innych powodów niż w niej podniesiono.
W dacie przyjęcia zgłoszenia celnego dokonanego przez skarżącego obowiązywała 0% stawka celna na samochód objęty tym zgłoszeniem. Kwota długu celnego zadeklarowana w zgłoszeniu celnym wyniosła 0,00 zł. Skarżący składając wniosek do organu celnego wniósł o " naliczenie należności celnych za sprowadzony samochód osobowy na zasadach z przed 10.03.2002 r.". Argumentacja skarżącego zawarta w pismach kierowanych do organu celnego nie pozostawia jednak wątpliwości, że w istocie wniosek jego dotyczy zmiany stawki podatku akcyzowego i zastosowania w tym zakresie przepisów obowiązujących przed 10.03.2002 r..tj według stawki tego podatku 6,4%,a nie według stawki - 65% obowiązującej na mocy Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 1.03.2002 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 18, poz. 175).
W piśmie zatytułowanym "Odwołanie", które wpłynęło do Urzędu Celnego w dniu [...] 2002 r., a zatem przed wydaniem decyzji w pierwszej instancji, co miało miejsce w dniu [...] 2002 r., skarżący zawarł stwierdzenie " oczekuję rozliczenia wg 6,4% stawki akcyzy od wartości".
W związku z powyższym Sąd działając na podstawie art.134 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdził, że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo, z powodu naruszenia przez organy celne obu instancji właściwości rzeczowej. Naruszenie przepisów o właściwości, bez względu na trafność merytorycznego rozstrzygnięcia, zawsze powoduje nieważność decyzji.
Organ celny nie był uprawniony do orzekania w sprawie dotyczącej podatku akcyzowego, bowiem nie był organem podatkowym, lecz płatnikiem tego podatku. Zgodnie z art.170 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz.926 ze zm.) organ celny był zobowiązany niezwłocznie przekazać wniosek skarżącego do właściwego organu podatkowego, zawiadamiając o tym wnoszącego podanie.
Decyzje organów celnych są wadliwe z dwóch powodów: po pierwsze -pozostają w sprzeczności z treścią żądania skarżącego domagającego się zmiany stawki podatku akcyzowego, a nie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w części dotyczącej kwoty długu celnego, a po drugie -naruszaj ą przepisy o właściwości rzeczowej tych organów.
W związku z ustawą z dnia 27.06.2003 r o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych (Dz. U. Nr 137, poz. 13 02 z 2003 r) naczelnik urzędu celnego stał się organem podatkowym w zakresie podatku akcyzowego i podatku VAT należnych z tytułu importu towarów -z dniem 1.09.2003 r.
W związku z powyższym należało stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej j ą decyzji organu I instancji na podstawie art.145 § 1 pkt.2 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art.247 § 1 pkt.1 Ordynacji podatkowej.
O kosztach orzeczono na podstawie art.200 w/w ustawy.