Uzasadnienie
Pismem z dnia [...].2005r. złożonym osobiście w tym dniu w Izbie Skarbowej pełnomocnik J. F.– adwokat A. P. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 grudnia 2004r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...].2004r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 1999r. Do skargi dołączono m.in. kserokopię pełnomocnictwa udzielonego przez J. F. adwokatowi D. B. dnia [...].2004r. wraz z pismem (naniesiono na nim prezentatę wpływu do Izby Skarbowej dnia [...].2004r.) przesyłającym pełnomocnictwo.
Z przedłożonych przez Dyrektora Izby Skarbowej (przy odpowiedzi na skargę) akt podatkowych wynikało, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została przesłana ówczesnemu pełnomocnikowi (pełnomocnictwo z [...].2004r. otrzymane przez organ odwoławczy [...].2004r. – karta akt podatkowych 4713 - 4716) adwokatowi D. B. pocztą.
Na kopercie (karta akt podatkowych 4717) zawierającej przesyłaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 grudnia 2004r. nr [...] (oraz inne decyzje za pozostałe miesiące roku 1999) oraz na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru listonosz umieścił odręczną adnotację "awizo na życzenie adresata" i opatrzył adnotację datą [...].2004r. (data w postaci zapisu "10/12" znajduje się na kopercie).
Przesyłka była dwukrotnie awizowana i nie została odebrana w terminie. Dyrektor Izby Skarbowej uznał więc, że zaskarżona decyzja została doręczona dnia [...].2004r. w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zmianami).
Z akt podatkowych wynikało też, że w dniu [...].2005r. J. F. złożył w Izbie Skarbowej informację o cofnięciu pełnomocnictwa, a w dniu [...].2005r. zwrócił się o wydanie mu odpisów decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. Decyzje te zostały mu doręczone.
Odpis odpowiedzi na skargę (zawierający m.in. na stronie 30 opis sekwencji zdarzeń zaistniałych w związku z doręczaniem zaskarżonej decyzji) został przesłany pełnomocnikowi pismem z dnia [...].2007r. razem z zawiadomieniem o terminie rozprawy. Odpis odpowiedzi na skargę został doręczony (pocztowe potwierdzenie odbioru) [...].2007r.
Z akt sądowych wynika również, że dnia [...].2006r. pełnomocnik J. F. przeglądał akta sprawy wnosząc o wydanie kserokopii dokumentów znajdujących się w aktach podatkowych na kartach 4722-4736. Odpisy tych dokumentów zostały mu w tym dniu wydane, co zostało potwierdzone przez pełnomocnika odręczną adnotacją na wniosku.
Na rozprawie w dniu 18 lipca 2007r. strony podtrzymały swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona po terminie.
Bezspornym w sprawie jest, że zaskarżona decyzja została prawidłowo skierowana na ręce adwokata D. B. działającej na podstawie pełnomocnictwa udzielonego jej przez J. F. dnia [...].2004r., a otrzymanego przez Izbę Skarbową dnia [...].2004r. Adresem do korespondencji był adres Kancelarii Adwokackiej położonej przy ul. [...] w W. Okoliczność ta nie jest kwestionowana, a nadto potwierdzają ją dokumenty znajdujące się w aktach sprawy i przesłane przez pełnomocnika J. F. przy skardze (dokument pełnomocnictwa i pismo J. F. oraz pismo adwokat D. B. związane z doręczanym pełnomocnictwem).
Z akt (notatka listonosza na kopercie zawierającej doręczaną decyzję) wynika również, że zaskarżona decyzja nie została odebrana przez adresata w dniu jej doręczenia przez listonosza tj. w dniu [...].2004r., a procedura awizowania została przez listonosza przeprowadzona "na życzenie adresata".
W tym stanie rzeczy Sąd przyjął, że zaskarżona decyzja została doręczona [...].2004r., a więc 30 - dniowy termin do wniesienia skargi (zaskarżona decyzja zawierała stosowne pouczenie) upływał [...].2005r. ([...].2005r. był niedzielą). Skarga została wniesiona [...].2005r., a więc po terminie.
W ocenie Sądu tryb awizowania przesyłki nie może być stosowany "na życzenie" adresata, w momencie gdy doręczający pismo pracownik poczty zastanie pod adresem doręczenia adresata (lub upoważnionego do odbioru korespondencji pracownika kancelarii adwokackiej).
Treść art. 150 cyt. ustawy – Ordynacja podatkowa stanowi, że "W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 (...) poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez pocztę..."
Literalne brzmienie przepisu wskazuje na zastosowanie trybu awizowania wyłącznie "w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149", a więc z powodu obiektywnej przeszkody doręczenia osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy (art. 148§1 cyt. ustawy – Ordynacja podatkowa) lub w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu, doręczania za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi (art. 149 cyt. ustawy – Ordynacja podatkowa). Żaden z tych przypadków nie miał miejsca w rozpatrywanej sprawie, a więc nieuprawnionym było zastosowanie procedury awizowania z art. 150 cyt. ustawy – Ordynacja podatkowa.
Zdaniem Sądu literalne brzmienie ww. art. 150 cyt. ustawy – Ordynacja podatkowa nie uprawnia adresata korespondencji do wyboru sposobu doręczania (osobisty odbiór lub awizowanie) w sytuacji gdy listonosz zastanie adresata (pracownika kancelarii adwokackiej) czynnego pod wskazanym w korespondencji adresem. "Niemożność" doręczenia tj. przesłanka zastosowania art. 150 cyt. ustawy – Ordynacja podatkowa, zdaniem Sądu, jest obiektywnie istniejącą okolicznością, niezależną od woli adresata, którego listonosz zastanie przy doręczaniu korespondencji. "Niemożność" doręczenia nie może wynikać z odmowy odbioru korespondencji i prośby adresata o zastosowanie trybu awizowania. Taką odmowę, nawet w przypadku jednoczesnej prośby o awizowanie przesyłki celem jej późniejszego doręczenia, należy kwalifikować jako "odmowę przyjęcia pisma przesłanego przez pocztę" w rozumieniu art. 153 cyt. ustawy – Ordynacja podatkowa.
Przepis ten stanowi, że jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma przesłanego mu przez pocztę lub w inny sposób, pismo zwraca się nadawcy z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy. Pismo wraz z adnotacją włącza się do akt sprawy. W takim przypadku uznaje się, że pismo doręczone zostało w dniu odmowy jego przyjęcia przez adresata.
Uznając, że skarga została doręczona [...].2004r. kiedy to adresat odmówił przyjęcia pisma, żądając jego awizowania, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr.153 poz.1270 ze zmianami). Powołany przepis stanowi, że sąd postanowieniem odrzuci skargę wniesioną po terminie, przy czym termin wniesienia skargi zgodnie z art.
- 53. § 1 tejże ustawy wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Przyjęcie przez Sąd, że zaskarżona decyzja doręczona została dnia [...].2004r. nastąpiło niezależnie od faktu, iż Dyrektor Izby Skarbowej uznał za dzień doręczenia dzień [...].2004r. Sąd administracyjny bada bowiem wymogi formalne skargi, w tym termin jej wniesienia z urzędu i nie jest związany w tej sprawie stanowiskiem stron postępowania.
W oparciu o powyższe orzeczono jak na wstępie.