Postanowienie WSA w Krakowie z 11 stycznia 2023 r., I SA/Kr 252/22

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Rozpoznanie

w dniu 11 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi H. Sp. z o.o. w likwidacji w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 2 września 2020 r. nr 1201-IOV-1.4103.55.2019.17 w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2015 r. postanawia: odrzucić skargę.

Skład

Sędzia WSA Waldemar Michaldo przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków – Nowa Huta z dnia 1 kwietnia 2019 r. nr 1209-SPV1.4103.1.2017 i określił H. Sp. z o.o. w likwidacji w K. za październik 2015 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie 1.771,00 zł. Decyzja organu II instancji została przesłana na adres ww. Spółki, jednak pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 7 i 15 września 2020 r., przesyłka z nią nie została odebrana z placówki pocztowej.

Pismem z dnia 19 kwietnia 2021 r. (nadanym w dniu 14 stycznia 2022 r.) H. Sp. z o.o. w likwidacji w K. wniosła skargę na powyższą decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 2 września 2020 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Postanowieniem z dnia 6 października 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 252/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek skarżącej Spółki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia został przesłany na wskazany w skardze adres skarżącej Spółki, jednak pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 29 listopada i 7 grudnia 2022 r., przesyłka nie została odebrana z placówki pocztowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Termin ten uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi (art. 53 § 4 p.p.s.a.). W myśl bowiem art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Skarżący, wnosząc skargę, może dokonać tego osobiście, bądź też za pośrednictwem poczty, czy też urzędu konsularnego. W myśl art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że zaskarżona decyzja została przesłana na adres skarżącej Spółki, jednak pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 7 i 15 września 2020 r., przesyłka z nią nie została odebrana z placówki pocztowej. Doręczenie decyzji nastąpiło zatem w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325), w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 22 września 2020 r., a upłynął w dniu 21 października 2020 r. Natomiast skarga została wniesiona w dniu 14 stycznia 2022 r. (data stempla pocztowego), a więc po terminie.

Strona skarżąca wniosła co prawda o przywrócenie terminu do złożenia skargi, jednak postanowieniem z dnia 6 października 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 252/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu. Na postanowienie to skarżąca Spółka nie wniosła zażalenia.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.