Uzasadnienie
K. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w K. (dalej: Skarżąca), reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 31 stycznia 2023 r. znak 1201-IOP2-1.4103.55.2022.15 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie określenia w podatku od towarów i usług za sierpień 2016 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w terminie 25 dni w kwocie 276,00 zł.
Pismem z dnia 6 kwietnia 2023 r. zatytułowanym "Cofnięcie skargi" pełnomocnik Skarżącej oświadczył, że w związku z faktem, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego dla Krakowa-Śródmieście w Krakowie zwrócił na rachunek bankowy Skarżącej nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym zgodnie z deklaracją za sierpień 2016 r. "niniejszym cofam skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 31-ego stycznia 2023 roku (1201-IOP2-1.4103.55.2022.15) w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za sierpień 2016 roku".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259, ze zm., dalej: P.p.s.a.), Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 P.p.s.a.).
Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
W sprawie Skarżąca zrezygnowała z popierania skargi, wskazując w treści wniosku, że cofa skargę i logicznie motywując taką dyspozycję procesową. Jednoznaczna treść wniosku nie pozostawia żadnych wątpliwości, że Skarżącej chodzi o cofnięcie skargi i zaprzestanie dążenia do merytorycznego rozpoznania sprawy.
Sąd uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, na podstawie wskazanych przepisów umorzył postępowanie sądowe.
W niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności, które uzasadniałyby dalsze prowadzenie postępowania sądowego pomimo cofnięcia skargi. Wobec jednoznacznego oświadczenia Skarżącej o odstąpieniu od skarżenia i wobec braku merytorycznej przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.