Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 22 października 2001 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta K. z dnia [...].2001 r. nr [...] określającą zaległość podatkową z tytułu podatku od nieruchomości za okres: l i II rata za rok 2001 w kwocie [...] zł wraz z odsetkami w kwocie [...] zł.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył H. K. wnosząc o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].2001 r. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa, gdyż Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie dopuściło go do udziału w postępowaniu jako strony. Ponadto wskazał, iż uzasadnienie decyzji nie odpowiada rzeczywistemu stanowi faktycznemu sprawy. Skarżący podniósł także, że nieruchomość wyszczególniona w nakazie płatniczym nr [...] jest własnością prywatną i nie jest związana z działalnością gospodarczą. Wskutek błędnych ustaleń organu podatkowego został naliczony wyższy podatek.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna podtrzymała swoje stanowisko i wniosła o jej oddalenie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze uważa, że prawidłowo przeprowadziło postępowanie w przedmiotowej sprawie. Przepis art. 229 ustawy Ordynacja podatkowa stanowi podstawową regulację dotyczącą postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez organ odwoławczy. Z treści cyt. przepisu wynika, że organ odwoławczy nie prowadzi postępowania wyjaśniającego od początku, ale prowadzi tylko dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia już zebranych materiałów i dowodów w sprawie. Kolegium rozstrzygnęło przedmiotową sprawę w oparciu o zebrany przez organ l instancji materiał dowodowy. Przeprowadzone przez organ l instancji postępowanie było bowiem prawidłowe, zgodne ze stanem faktycznym sprawy nie wymagało uzupełnienia.
W swoim odwołaniu H. K. nie żądał przeprowadzenia rozprawy ani podatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów, dlatego też Kolegium nie wzywało skarżącego do stawienia się w siedzibie Kolegium.
Równocześnie kolegium wskazało, iż skarżący wiedział o toczącym się postępowaniu odwoławczym, które sam zainicjował złożeniem odwołania, mógł więc składać wnioski dowodowe i zapoznać się z aktami w każdym czasie. Odnosząc się do kolejnych zarzutów H. K., dotyczących nieruchomości związanej z prowadzoną działalnością gospodarczą, stwierdzono, że kwestia ta została wyjaśniona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Kolegium podtrzymało swoje stanowisko w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zestawienie punktu 2 § 1 art. 21 Ordynacji podatkowej z § 5 tego artykułu wskazuje, że § 3 art. 21 nie ma zastosowania w sytuacji, gdy organ na podstawie art. 21 § 1 pkt 2 doręczył decyzję ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego.
Decyzja w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości jest decyzją ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego.
Decyzja taka podlega więc wykonaniu zaś wydawanie decyzji określającej zaległość podatkową nie ma oparcia w Ordynacji podatkowej.
Burmistrz K. winien więc egzekwować podatek wynikający z decyzji ustalającej a nie wydawać kolejne decyzję.
Wydanie decyzji określającej zaległość podatkową pozbawione jest podstawy prawnej, co wypełnia hipotezę art. 247 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 par. 1 ust.1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) Rozpoznając sprawę oparto się na art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 z późniejszymi zmianami) stanowiącym, że sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.