Uzasadnienie
W okresie od [...] lipca 2000 r do dnia [...] maja 2001 r "[...] " Z. [...] S.A. w [...] importowały w celu wprowadzenia na polski obszar celny leki w opakowaniach do sprzedaży detalicznej, dostarczane z "[...] " A.S. w [...] ([...]). Przedmiotowy towar był zgłoszony do objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym według następujących zgłoszeń:
- 1. SAD nr [...] z dnia [...].07.2000 r
- 2. SAD nr[...]z dnia [...].08.2000 r
- 3. SAD nr [...]z dnia [...].09.2000 r
- 4. SAD nr [...]z dnia [...].09.2000 r
- 5. SAD nr [...]z dnia [...].10.2000 r
- 6. S AD nr [...]z dnia [...].10.2000 r
- 7. SAD nr [...]z dnia [...].11.2000 r
- 8. SAD nr [...] z dnia [...].11.2000 r
- 9. SAD nr [...]z dnia [...].12.2000 r 10.SAD nr [...]z dnia [...].12.2000 r 11.SAD nr [...]z dnia [...].01.2001 r 12.SAD nr [...]z dnia [...].02.2001 r 13.SAD nr [...]z dnia [...].03.2001 r 14.SAD nr [...]z dnia [...].04.2001 r 15.SAD nr [...]z dnia [...].04.2001 r 16.SAD nr [...]z dnia [...].05.2001 r 17.SAD nr [...]z dnia [...].05.2001 r.
Wartość celna towarów objętych powyższymi zgłoszeniami celnymi była zadeklarowana zgodnie z wartościami wynikającymi z przedłożonych faktur Dyrektor Urzędu Celnego w [...] objął przedmiotowe towary wnioskowaną procedurą.
W wyniku kontroli przeprowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej w [...] ujawniono " Kontrakt na dystrybucję ", zgodnie z którym skarżąca miała prawo do prowizji w wysokości 13%, a od 2001 r - w wysokości 18,7% wartości każdej faktury zakupu leków w "[...] " a.s. w [...] w cenach CIP [...]. Ujawniono również faktury wystawione przez skarżącą dla kontrahenta zagranicznego tytułem prowizji od dokonanych zakupów.
W związku z powyższym Dyrektor Urzędu Celnego w [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie przedmiotowych zgłoszeń celnych. W toku prowadzonego postępowania skarżąca wyjaśniła, że zakupuje od "[...] " a.s. leki na zasadzie transakcji kupna-sprzedaży, a nie pośrednictwa.
Skarżąca przedstawiła, między innymi, "Kontrakt na dystrybucję " z dnia [...] lipca 2000 r wraz z załącznikami, oświadczenia "[...] " a.s. oraz raporty z działań promocyjnych wraz z wyjaśnieniem, że użyte w umowie określenie "prowizja" jest wynikiem różnic terminologii prawniczej, a otrzymane od w/w kontrahenta zagranicznego kwoty stanowią wynagrodzenie za prowadzenie działań promocyjnych i nie mogą być zakwalifikowane jako prowizja, o której mowa w art.31 pkt.5 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r -Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117 ze zm.). Potwierdzeniem powyższego stanowiska jest Aneks do w/w umowy z dnia [...] lipca 2000 r. Leki były zakupywane w imieniu własnym i na własny rachunek skarżącej, która je następnie odsprzedawała kontrahentom krajowym. Prowizja w ustalonej wysokości to wynagrodzenie za uzgodnione usługi promocyjne, będące pochodną wartości sprzedaży.
Decyzjami z dnia [...] i [...] kwietnia 2002 r Dyrektor Urzędu Celnego w [...] uznał w/w zgłoszenia celne za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej towaru i ustalił wartość celną towaru w poszczególnych zgłoszeniach z uwzględnieniem korekty wynikającej z odliczenia kwot wypłaconych przez skarżącą na rzecz kontrahenta zagranicznego z tytułu prowizji. Organ celny wyjaśnił, że
" prowizja za usługi promocyjne " jest ściśle powiązana z wartością zakupionych w [...] a.s. towarów.
W piśmie z dnia [...] grudnia 2002 r kontrahent zagraniczny zaznaczył, że wiąże wysokość wynagrodzeń z efektywnością działań promocyjnych, ustalając ją w oparciu o szacunkowe wstępne prognozy, a "jako podstawę ustalenia wynagrodzenia z tego tytułu strony przyjęły wartość zakupionego towaru ". W ocenie organu celnego, wynagrodzenie za działania promocyjne uzależnione są w rzeczywistości ściśle od wielkości obrotów i wartości zakupionego towaru, a nie od efektywności samych działań promocyjnych, choć skarżąca przedkłada kontrahentowi zagranicznemu okresowe sprawozdania z tej działalności.
Organ celny podniósł, że jak wynika z " Kontraktu na dystrybucję " skarżąca ma prawo do ustalonej prowizji od wartości każdej faktury w cenach CIP [...][...] albo w cenach oferowanych CIP [...] według [...] za w/w usługi. Zdaniem Dyrektora Urzędu Celnego powyższe ustalenia pozwalają na stwierdzenie, że zakres i jakość świadczonych usług nie wpływa na wysokość wynagrodzenia, a wynagrodzenie to jest kształtowane tylko i wyłącznie przez wartość zakupionych towarów w "[...]" a.s.
Organ celny podniósł, że zgodnie z pkt.5.2 " Kontraktu na dystrybucję" nie później niż do 5-tego dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który istnieje tytuł prowizji, skarżąca wystawi fakturę na prowizję z terminem płatności 30 dni od daty faktury i prześle ją do kontrahenta zagranicznego faxem oraz listem poleconym. Zawarty kontrakt nie przewiduje podsumowania i oceny świadczonych przez skarżącą usług promocyjnych, co przekładałoby się w danym okresie rozliczeniowym na wartość wynagrodzenia za te usługi.
W związku z powyższym w ocenie organu celnego "prowizja za usługi promocyjne" stanowi de facto stały upust od wartości zakupionych towarów, jaki przyznała skarżącej czeska firma "[...]" A.S.
Dyrektor Urzędu Celnego działając na podstawie art.85 § 1 i 23 § 1 Kodeksu celnego stwierdził, że wartość celna towarów objętych zgłoszeniami celnymi wymienionymi na wstępie, powinna być pomniejszona o upust w wysokości określonej w fakturach wystawionych przez skarżącą dla kontrahenta zagranicznego tj. "[...] " a.s. o nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...].
W dniu [...] maja 2002 r skarżąca odwołała się od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w [...] zarzucając nieprawidłowe ustalenie wartości celnej importowanych towarów. Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem organu I instancji podnosząc, że w toku postępowania przedstawiła obszerną dokumentację, z której jednoznacznie wynika -jej zdaniem - fakt świadczenia usług promocyjnych na rzecz "[...] " a.s. i użyte w umowie sformułowanie " prowizja " w rzeczywistości nie ma nic wspólnego z "prowizją", o której mowa w art.31 pkt.5 Kodeksu celnego. Stanowi ona wynagrodzenie za rzeczywiste usługi promocyjne.
Kwestionowany przez organ pierwszej instancji sposób ustalenia wysokości wynagrodzenia jest prawidłowy, zgodny z obowiązującym prawem i mieszczący się w zakresie swobody kontraktowania umów. Prowizja, o której mowa w art.31 pkt.5 Kodeksu celnego jest świadczeniem powiązanym z wielkością zakupów, nie będącym jakimkolwiek ekwiwalentem za świadczenie drugiej strony, a taka sytuacja nie miała miejsca w rozpatrywanej sprawie.
Skarżąca podniosła, że strony rozpoczęły swoją współpracę w 2000 r i planowana sprzedaż mogła znacznie różnić się od rzeczywistej, dlatego kontrahent zagraniczny uznał, że zapreliminuje określony procent od sprzedaży Jako środki przeznaczone na promocję jej wyrobów.
W tym stanie rzeczy stanowisko Dyrektora Urzędu Celnego - w ocenie skarżącej -jest niezrozumiałe.
Dyrektor Izby Celnej w [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2002 r połączył w celu łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia odwołań od decyzji i Dyrektora Urzędu Celnego w [...] dotyczących zgłoszeń celnych wymienionych na wstępie, a następnie decyzją z dnia 3 października 2002 r utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcia.
Organ odwoławczy stwierdził, że w związku z importem leków wymienionych w przedmiotowych zgłoszeniach celnych, płatności dokonywane były w dwóch kierunkach. Skarżąca płaciła "[...] " a.s. za dostawę leków według cen ujawnionych na fakturach załączanych do zgłoszeń celnych w związku z zakupem danej partii towarów. Następnie "[...]" a.s. płaciła skarżącej jako importerowi kwotę stanowiącą 13 % (a od 1.01.2001 r -18.7%) wartości dokonanego zakupu na podstawie faktur za świadczone przez skarżącą usługi promocyjne.
Płatność na rzecz skarżącej dokonywana była w związku z umową "Kontrakt na dystrybucję " zawarty w dniu [...] lipca 2000 r, uzupełnioną Aneksem z dnia [...] lipca 2000 r. Celem zawarcia umowy była maksymalizacja sprzedaży na terenie Polski wyrobów "[...]", wymienionych w załączniku do umowy.
Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że bilans płatności dokonywanych w związku z importem leków przez skarżącą z "[...]" a.s. wykazuje kwotę niższą niż suma kwot wynikających z faktur zakupu. Ponieważ to wartość ujawniona na fakturach zakupu stanowiła podstawę deklarowanych danych w zgłoszeniach celnych, wartość celna ustalana była bez uwzględnienia całości okoliczności transakcji, bez potrącania kwot prowizji.
W związku z wyjaśnieniami skarżącej dotyczącymi swobody umów, organ odwoławczy wyjaśnił, że nie kwestionuje ani faktu zawarcia umowy, ani treści porozumienia, czy też skuteczności w stosunkach między kontrahentami, natomiast organ celny dysponuje prawem oceny całości stosunków handlowych i organizacyjnych łączących podmioty dokonujące wprowadzenia towarów na polski obszar celny, między innymi w celu ustalenia prawidłowej wartości celnej importowanych towarów.
Dyrektor Izby Celnej podniósł, że " Kontrakt na dystrybucję " wiąże ściśle wysokość kwot wypłacanych przez kontrahenta zagranicznego na rzecz skarżącej wyłącznie z wartością zakupu. Zgodnie z pkt.5.1 w/w umowy "[...] ma prawo do prowizji 13% wartości każdej faktury w cenach CIP [...] albo w cenach oferowanych CIP [...] wg [...] za usługi, o których mowa w Punkcie 1.6". Takie brzmienie wynika ze zmiany wprowadzonej Aneksem, natomiast tekst pierwotny nie przewidywał punktu 1.6, ani nie wiązał prowizji z wykonaniem jakichkolwiek działań.
Twierdzenie skarżącej, że płatności z tytułu dostawy leków oraz z tytułu prowizji są wzajemnie niezależne, nie jest uzasadnione. Prowizja jest ściśle powiązana z wartością dokonanego uprzednio zakupu i jej wysokość nie odnosi się do jakichkolwiek innych elementów poza wartością zakupu. Jedynym warunkiem powstania obowiązku zapłaty - poza istnieniem faktury zakupu -było wystawienie przez skarżącą faktury w określonym terminie i przesłanie jej faksem oraz listem poleconym do "[...] " a.s.
W toku postępowania skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów na potwierdzenie takiego układu stosunków, z których wynikałoby, że istniały uzgodnienia co do planowanego zakresu działań promocyjnych, mechanizmy weryfikacji wykonania uzgodnionych przedsięwzięć i skutków ewentualnego nie wykonania tych uzgodnień.
Organ celny stwierdził, że skarżąca przesłała okresowe sprawozdania z wykonanych usług promocyjnych, jednak umowa nie przewiduje żadnego powiązania między promocją a wynagrodzeniem.
Dyrektor Izby Celnej podniósł, że skarżąca jest właścicielem 95,85% akcji " [...]" a.s. oraz że działania promocyjne prowadziła jeszcze na rzecz [...] d.d.[...]. Charakter powiązań między kontrahentami oraz brak umów na prowadzenie działań promocyjnych na rzecz innych, niepowiązanych z importerem podmiotów pozwala przyjąć, zdaniem organu odwoławczego, że nie jest to typowy rodzaj umowy.
Zgodnie z obowiązującymi w dacie dokonywania importu przepisami dotyczącymi obrotu importowanymi lekami wprowadzono obowiązek stosowania urzędowej marży hurtowej w wysokości 14,3% wartości celnej powiększonej o cło i należny podatek od towarów i usług - do dnia [...].04.2000 r, a od dnia [...].05.2000r - w wysokości 11%. Skarżąca wyjaśniła, że chcąc osiągnąć konkurencyjną pozycję na rynku zdecydowała się nie naliczać marży handlowej i sprzedaż na rynek krajowy odbywała się po cenach wykazywanych na fakturach zakupu. Uzyskiwanie prowizji pozwoliło skarżącej - zdaniem organu celnego - na obejście ograniczenia w zakresie stosowania marż handlowych przy obrocie importowanymi farmaceutykami.
Zawyżenie wartości celnej nie spowodowało nadpłacenia cła, gdyż stawka celna wynosiła 0%, natomiast nadpłacony podatek VAT skarżąca odzyskiwała poprzez obniżenie podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w dokumentach SAD.
Dokonane ustalenia wskazują, zdaniem Dyrektora Izby Celnej, że "Kontrakt na dystrybucję "" z dnia [...] lipca 2000 r dotyczył faktycznie ustalenia stałego rabatu (upustu) od wartości nabywanych leków i miał na celu obejście przepisów ograniczających stosowanie marż w handlu hurtowym. Prowizja ta stała słusznie określona w decyzjach pierwszoinstancyjnych jako innego rodzaju płatność pomniejszająca wartość celną towaru, nie stanowiąc zarazem prowizji od zakupu określonej w art.31 pkt.5 Kodeksu celnego. W związku z tym prawidłowo należało ustalić wartość celną z uwzględnieniem odliczenia z tytułu kwot płaconych "[...]" a.s., gdyż pomniejszały one faktyczną cenę transakcyjną.
Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której skarżąca zakwestionowała podstawę materialnoprawną zmniejszenia wartości celnej importowanych towarów. W/w zarzuciła, że art.23 Kodeksu celnego definiuje pojęcie wartości celnej zezwalając na jej korektę zgodnie z zasadami zawartymi w art.30 i 31 tej ustawy. Art.30 Kodeksu celnego nakazuje podwyższenie wartości celnej o określone kwoty, natomiast art.31 nakazuje jej pomniejszenie. Katalog tych kwot jest katalogiem zamkniętym. Organy celne w swoich rozstrzygnięciach powinny zatem przytoczyć odpowiednią normę z art.31 Kodeksu celnego.
Zaskarżona decyzja wymienia w sentencji art.31 pkt.5 Kodeksu celnego dotyczący " prowizji od zakupu ", ale stoi to w sprzeczności z uzasadnieniem tej decyzji, w której Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że sporna kwota nie jest prowizją od zakupu. Organy celne obu instancji nie wskazują - zdaniem skarżącej - na żaden przepis prawa pozwalający na wyłączenie spornej kwoty z zadeklarowanej wartości celnej importowanych leków.
Skarżąca podniosła, że płatność z tytułu dostawy za leki i wynagrodzenie z tytułu usług promocyjnych to wynik różnych działań. Nie chodziło o żadne stałe rabaty, jak twierdzi organ celny, lecz o rzeczywiste usługi promocyjne wykonywane przez skarżącą i potwierdzone raportami z ich realizacji.
W związku z powyższym skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej j ą decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. W odpowiedzi na zarzut braku podstawy materialnoprawnej zmniejszenia wartości celnej towarów, organ celny stwierdził, że podstawę taką stanowi art.23 § 1 i 9 Kodeksu celnego. Przeprowadzone postępowanie celne wykazało, że skarżąca zapłaciła za towar mniej niż to wynika z jej deklaracji. Całkowita kwota płatności była tylko część kwot wynikających z faktur. Mając na względzie, że wartość celną stanowi wartość transakcyjna tj. cena faktycznie zapłacona lub należna za towar, organ celny ustalił wartość celną w prawidłowej wysokości.
Cena faktycznie zapłacona lub należna nie jest elementem stanu towaru w dniu dokonania zgłoszenia celnego i zawsze może zostać w późniejszym czasie zmieniona, jeżeli fakt korekty wartości transakcyjnej zostanie dowiedziony w sposób bezwzględny.
Powołane przez skarżącą przepisy art.30 i 31 Kodeksu celnego nie mają w rozpatrywanej sprawie zastosowania, gdyż wskazują, kiedy organ celny obligatoryjnie dolicza lub nie wlicza do wartości celnej określonych kosztów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r i postępowanie nie zostało zakończone, zgodnie z art.97 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r, Nr 153, poz. 1271 ze zm.), podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145§ 1 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W rozpatrywanej sprawie skarga oparta jest na zarzucie braku podstawy materialnoprawnej do zmniejszenia wartości celnej towarów zadeklarowanej w zgłoszeniach celnych oraz uznania, iż otrzymana przez skarżącą prowizja nie mogła stanowić podstawy do korekty in minus wartości celnej.
Odnosząc się do pierwszego z tych zarzutów należy stwierdzić, iż jest on tylko częściowo zasadny. Zgodzić należy się ze stanowiskiem skarżącej, iż zaskarżona decyzja w sentencji wskazuje art.31 pkt.5 Kodeksu celnego dotyczący odliczenia od wartości celnej towaru prowizji od zakupu, a jednocześnie organ celny w uzasadnieniu tej samej decyzji stwierdza, że wypłacona skarżącej prowizja nie stanowi należności, o której mowa w w/w przepisie. Z drugiej strony, zarówno decyzja organu I instancji, jak i zaskarżona decyzja w swej treści powołują art.23 § 1 i 9 Kodeksu celnego, jako uzasadnienie zajętego stanowiska przez te organy.
Sąd podzielił stanowisko organów celnych, że podstawą zmniejszenia deklarowanych przez skarżącą w zgłoszeniach celnych wartości celnych leków stanowił art.23 § i i 9 Kodeksu celnego. Przepis ten stanowi, że wartością celną towaru jest jego wartość transakcyjna, czyli cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przewozu na polski obszar celny, ustalana, o ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art.30 i 31. Ustawodawca wyjaśnił, że ceną faktycznie zapłaconą lub należną jest całkowita kwota płatności lub mającej zostać dokonaną przez kupującego wobec lub na korzyść sprzedawcy za przywożone towary i obejmująca wszystkie płatności dokonane lub mające być dokonane jako warunek sprzedaży towarów kupującemu albo płatności dokonane lub mające być dokonane przez kupującego osobie trzeciej celem spełnienia zobowiązań sprzedawcy.
Z przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, że ustawodawca położył nacisk na cenę rzeczywistą, całkowita i ostateczną, obejmującą wszystkie płatności dokonane lub mające być dokonane w zamian za towar. W przepisie tym chodzi o cenę faktycznie zapłaconą lub należną, nawet jeżeli rozliczenie między kontrahentami następuje po przyjęciu zgłoszenia celnego i zwolnieniu towarów.
W związku z powyższym, mimo iż wskazany w sentencji zaskarżonej decyzji art.31 pkt.5 Kodeksu celnego nie ma w rozpatrywanej sprawie zastosowania, nie miało to wpływu na wynik sprawy, a tylko taka okoliczność mogłaby stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji zgodnie z art.145 § 1 pkt.1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270). Właściwa podstawa prawa materialnego do zmniejszenia zadeklarowanych wartości celnych to art.23 § 1 i 9 Kodeksu celnego.
Kontrolując zaskarżoną decyzję stwierdzić należy, że dokonane przez organy celne ustalenia faktyczne są prawidłowe. Przede wszystkim należy podnieść, że umowa handlowa - "Kontrakt na dystrybucję " z dnia [...] ipca 2000 r oraz Aneks do niego - wyraźnie ustalała fakt przyznania " prowizji", jej wysokość oraz ścisłe powiązanie z transakcjami sprzedaży leków. Ujawnione faktury wystawione przez skarżącą dla kontrahenta zagranicznego dotyczyły konkretnych faktur sprzedaży towarów, a zatem prowizja była ściśle przyporządkowana konkretnej transakcji sprzedaży i odnosiła się bezpośrednio do ceny transakcyjnej towaru. Zasadne jest zatem twierdzenie organów celnych, że w istocie chodziło o upust cenowy - świadczenie powodujące obniżenie ceny leków. Należności tej można oderwać od ceny towaru, jest to więc element kształtujący cenę leków.
Zgodzić należy się ze stanowiskiem skarżącej, że w obrocie handlowym obowiązuje zasada wolności kontraktowej i strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania. W rozpatrywanej sprawie strony zawierając "Kontrakt na dystrybucję" ustaliły, że skarżąca ma prawo do prowizji w ustalonej wysokości od wartości każdej faktury za usługi promocyjne. A zatem już w chwili zakupu leków skarżąca wiedziała, że ich cena będzie pomniejszona o wartość prowizji, niezależnie od faktycznie wykonanych usług promocyjnych. Prowizja stanowiła zatem element ceny, uwarunkowana była wartością zakupu leków i jej wysokość była znana już w chwili dokonania zakupu. Fakt, że prowizja była wypłacana po wprowadzeniu towarów na polski obszar celny i po wystawieniu przez skarżącą faktury dla "[...] jest bez wpływu na dokonane przez organy celne ustalenia, gdyż sporządzenie faktury dotyczącej prowizji stanowiło czynność następczą, potwierdzającą wykonanie zobowiązania - czyli zakupu leków - wynikającego z " Kontraktu na dystrubucję".
Sąd nie podzielił zarzutów skargi co do tego, że skarżąca otrzymywała prowizję za zrealizowane usługi promocyjne, skoro brak jest odniesienia tej prowizji do jakichkolwiek innych elementów, niż wartość zakupu. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie potwierdzą, aby strony określiły zakres działań promocyjnych, ich skuteczność, czy też faktyczny ich koszt. Nie ma żadnego dowodu na istnienie mechanizmów weryfikacji uzgodnionych i wykonanych przedsięwzięć w tym zakresie, ani też - co jest istotne - skutków niewypełnienia tych zobowiązań. Jedynym warunkiem wypłaty prowizji - poza zakupem leków - był obowiązek wystawienia przez skarżącą w określonym terminie faktury i przesłanie jej w uzgodnionym trybie.
W związku z powyższymi ustaleniami w pełni uzasadnione jest twierdzenie organów celnych, że prowizja była związana wyłącznie z wartością i datą nabycia towaru oraz że skarżąca nie wykazała, iż istnieją powiązania między promocją a prowizją.
Podnieść należy, że stosownie do okoliczności zgłaszający powinien przedstawić i ujawnić wszystkie dokumenty i informacje odnoszące się do importowanego towaru, w tym do prawidłowego ustalenia wartości celnej towaru. Skarżąca była zatem zobowiązana do ujawnienia "Kontraktu na dystrybucję" oraz do uwzględnienia otrzymanych należności od kontrahenta zagranicznego związanych z importowanymi lekami. Po zwolnieniu towarów organ celny może na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia celnego i jeżeli stwierdzi, że objęcie towarów wnioskowaną procedurą nastąpiło przy zastosowaniu niekompletnych danych lub niekompletnych dokumentach, wydaje decyzję w trybie art.65 § 4 pkt.2 Kodeksu celnego uznając zgłoszenie celne za nieprawidłowe w całości lub w części i zmieniając elementy zgłoszenia celnego, w tym między innymi wartość celną towaru. Postępowanie takie można wszcząć również z urzędu, jak to miało miejsce w rozpatrywanej sprawie.
Organy celne w sposób należyty i przy zachowaniu obowiązującej procedury ustaliły stan faktyczny sprawy oraz prawidłowo określiły zakres praw i obowiązków strony tego postępowania. Skarga nie może być uwzględniona, gdyż wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko Dyrektora Izby Celnej w [...] zawarte w zaskarżonej decyzji nie dają podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego w/w rozstrzygnięcia. Nie znajdując podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego lub zasady postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, Sad działając na podstawie art.151 w/w ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.