Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 28 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 264/23

Uzasadnienie

G.J. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą G. wniósł skargę na akt Zarządu Województwa Małopolskiego – Wojewódzkiego Urzędu Pracy z zakresu administracji publicznej, tj. ostateczną informację pokontrolną dotyczącą nieprawidłowości stwierdzonych w trakcie kontroli prowadzonego przez niego żłobka, jak również stanowisko w sprawie zgłoszonych przez Skarżącego zastrzeżeń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu bez dokonywania oceny jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Sąd podkreśla, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy w pierwszej kolejności jest zobowiązany do zbadania, czy w przedmiotowej sprawie skarga jest dopuszczalna z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Jeżeli wynik tej oceny okaże się negatywny, to Sąd zobligowany jest skargę odrzucić i nie bada zasadności podniesionych w niej zarzutów. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei zgodnie z § 2 art. 3 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 §2a i §3 p.p.s.a.).

Art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd odrzuca skargę. Jeżeli zatem zostanie wniesiona skarga na akt lub czynność nie wymienioną w ww. przepisach skarga podlega odrzuceniu.

W sprawie skarżący kwestionuje ostateczną informację pokontrolną oraz stanowisko organu dotyczące zgłoszonych zastrzeżeń, które - jak wynika ze skargi – uznaje za akt z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a.).

Z akta sprawy wynika, że skarżący otrzymał dofinansowanie projektu: "[...]", tj. utworzenie żłobka z 94 miejscami opieki żłobkowej celem umożliwienia powrotu/wejścia na rynek pracy dla 94 osób zamieszkałych i/lub pracujących na terenie Krakowa, które sprawują opiekę nad dzieckiem do lat 3. Zgodnie z zapisami umowy o dofinansowanie oraz art. 71 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. skarżący zobowiązał się do zachowania trwałości infrastruktury w okresie 3 lat od daty płatności końcowej na rzecz Beneficjenta. Zachowanie trwałości podlega kontroli co wynika z §15 ust. 9 umowy o dofinansowanie. W dniu 18 listopada 2022 r. taka kontrola w żłobku została przeprowadzona. W jej toku stwierdzono nieprawidłowość indywidualną związaną z nieutrzymaniem trwałości infrastruktury projektu w okresie trwałości.

W związku z tym stwierdzono wydatki nieprawidłowe w kwocie 68 939,04 zł. W informacji pokontrolnej zalecono wprowadzenie mechanizmów kontrolnych zapewniających wywiązywanie się z nałożonych na stronę obowiązków w zakresie trwałości w terminie 14 dni od daty otrzymania informacji pokontrolnej, a w razie wniesienia zastrzeżeń – 14 dni od otrzymania stanowiska do wniesionych zastrzeżeń. Pismem z dnia 4 stycznia 2023 r. skarżący wniósł zastrzeżenia do ww. informacji. Organ w piśmie z dnia 18 stycznia 2023 r. nie uznał wniesionych zastrzeżeń i podtrzymał ustalenia oraz wnioski zawarte w informacji pokontrolnej. Skarżącemu została w związku z tym przekazana ostateczna informacja pokontrolna w niezmienionej treści, nieuwzgledniająca wniesionych przez niego zastrzeżeń.

Sąd stwierdza, że z powyższego nie wynika, aby ostateczna informacja pokontrolna, zawarte w niej zalecenia (ze wskazaniem terminu ich realizacji), były aktem administracyjnym, którym orzeka się o nałożeniu obowiązku lub pozbawieniu uprawnienia. Zawiera ono bowiem jedynie ustalenia dotyczące określonego stanu faktycznego oraz wnioski zmierzające do wyeliminowania stwierdzonych nieprawidłowości – co samo w sobie nie stanowi rozstrzygnięcia nadzorczego, ani też nie jest aktem władczej ingerencji w sferę działania kontrolowanej jednostki. Za taki akt nie może być także uznane stanowisko w sprawie zgłoszonych zastrzeżeń, którym również nie nakłada się określonego indywidualnie obowiązku.

Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skargę odrzucił. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na zasadzie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.