Uzasadnienie
W niniejszej sprawie Sąd wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2014r. oddalił skargę P.M.. Pismem z dnia 17 kwietnia 2014r. (k.
55) skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia podając jako adres do doręczeń: K. K. ul. R w K. Wyrok z uzasadnieniem został prawidłowo doręczony pod wskazany adres do doręczeń w dniu 15 maja 2014r. (k. 71).
Pismem złożonym w dniu 6 października 2014r. (data prezentaty - k.
79) P.M. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a następnie wniósł skargę kasacyjną. We wniosku zakwestionował prawidłowość doręczenia wyroku z uzasadnieniem, twierdząc, iż K.K. nie miał pełnomocnictwa do doręczeń, a zatem to skarżącemu należało doręczyć korespondencję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 12 grudnia 2014r. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2015r. sygn. II FZ 238/15 oddalił zażalenie P.M. na postanowienie WSA w Krakowie, wskazując, że kwestia prawidłowości doręczenia stronie wyroku wraz z uzasadnieniem może być przedmiotem rozstrzygnięcia na etapie wstępnej kontroli wniesionej skargi kasacyjnej w aspekcie dochowania terminu jej złożenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, ponieważ jest spóźniona.
Stosownie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu.
Skarżący sam wskazał w piśmie z dnia 17 kwietnia 2014r. (k.
55) adres do doręczeń pod jaki następnie skutecznie doręczono mu wyrok z uzasadnieniem. Korespondencja została zaadresowana dokładnie tak jak tego żądał skarżący – adresatem był P.M., a adres został dokładnie określony tak, jak wskazał go skarżący w piśmie z dnia 17 kwietnia 2014r. Wobec tego od dnia doręczenia tj. poczynając od 15 maja 2014r. (odbiór przesyłki potwierdził K.K., odbiór nastąpił pod wskazanym przez skarżącego adresem, gdyż na potwierdzeniu odbioru – k.71 nie ma adnotacji o jej awizowaniu) rozpoczął bieg termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku. Termin ten upłynął bezskutecznie w dniu 16 czerwca 2014r. Niezasadna jest argumentacja, co do wpływu nieudzielenia przez skarżącego pełnomocnictwa do doręczeń dla K. K. na późniejsze niezachowanie termu do złożenia skargi kasacyjnej (nieotwarcie terminu). K.K. nie był przez sąd traktowany jako pełnomocnik do doręczeń, gdyż nie było ku temu podstaw w oparciu o treść pisma z dnia 17 kwietnia 2014r., a nie jest rzeczą sądu okoliczności tej domniemywać. Nadto w późniejszym piśmie nadanym 25 sierpnia 2014r. (k.
75) skarżący wprost wskazał, że K.K. nie był jego pełnomocnikiem do doręczeń, lecz użyczył mu adresu do odbioru przesyłki. Skoro skarżący podał określony adres do doręczeń i sąd przesłał na ten adres korespondencję, jakiej domagał się w piśmie skarżący (wyrok wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia), to jego argumentacja przedstawiona we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, prawomocnie oddalonym postanowieniem z dnia 12 grudnia 2014r., a także w innych pismach polemicznych jest, w ocenie sądu, jedynie nieskuteczną próbą wykazania, iż bieg terminu do złożenia skargi kasacyjnej nie został otwarty. Nie zmienia to oceny, że skuteczne doręczenie korespondencji na wskazany przez skarżącego adres spowodowało, iż termin ten zaczął biec od dnia 15 maja 2014r., co oznacza iż składając skargę kasacyjną w dniu 6 października 2014r., skarżący terminu 30 –dniowego nie dochował.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 178 ustawy o p.p.s.a.