Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 13.05.2013r. odrzucił skargę J.K. i W.K., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 05.12.2013r., nr [...], w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012r.
W dniu 04.07.2014r. Referendarz sądowy WSA w Krakowie ustanowił dla J.K.radcę prawnego. Na tej podstawie Sekretarz Rady OIRP w Krakowie, dnia 29.07.2014r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A.K.
Pełnomocnik wnioskodawczyni wniósł dnia 11.08.2014r. skargę kasacyjną od w/w postanowienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
Skarga kasacyjna zawierała również wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które nie zostały pokryte ani w całości ani w części.
W dniu 25.11.2014r. WSA w Krakowie przywrócił J.K. termin do wniesienia skargi kasacyjnej a Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 08.07.2015r. oddalił skargę kasacyjną.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Pełnomocnik strony skarżącej wywiązał się z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
Orzekający przyznał więc pełnomocnikowi wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w kwocie 180 zł., na podstawie § 14 ust. 2 pkt.
- 2) lit. b w zw. z § 14 ust. 2 pkt.
- 1) lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. j. Dz.U z dnia 2013r., poz. 490), podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług, z dnia 11 marca 2004 r. (t.j. Dz.U. z 2011r., nr 177, poz. 1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 41,40 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).