Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 grudnia 2014 roku w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu III raty podatku z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 rok skarżąca M.J. złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy.
W rubryce 4 formularza strona nie zakreśliła, co prawda, zakresu żądania, jednakże z uzasadnienia wniosku jednoznacznie wynika, ze domaga się ona zwolnienia od wpisu sądowego od złożonej skargi
Z oświadczenia zawartego w formularzu "PPF" wynika, iż skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód wynosi 1.556,11 zł i stanowi go renta rodzinna ZUS. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi dom o powierzchni 76 m² (parter) i 38 m² (suterena) oraz nieruchomość rolna wielkości 0,7261 ha. M.J. nie posiada zasobów pieniężnych, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.
Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy strona podniosła, iż jest osobą schorowaną, a miesięczne koszty zakupu leków wynoszą 361,29 zł. Pozostałe wydatki przedstawiają się następująco: media 124,42 zł, rata podatku od nieruchomości 134 zł, odpady komunalne 14,40 zł, koszty podróży na badania lekarskie 100 zł. Na miesięczne utrzymanie pozostaje stronie kwota 822 zł.
Do wniosku skarżąca załączyła kopie następujących dokumentów: przekazu pocztowego świadczenia rentowego za marzec 2015 roku na kwotę 1.556,11 zł, pokwitowań płatności: kwoty 34 zł za gaz, 134 zł tytułem zobowiązania podatkowego, 14,40 zł za odpady komunalne, kwoty 57,64 zł za energię elektryczną, 29,28 zł za usługi telekomunikacyjne, 7 zł badanie szpitalne, ponadto pięciu faktur za zakup leków i medykamentów z marca 2015 r. na kwoty: 52,25 zł, 24,99 zł,48,70 zł, 158,73 zł i 31,32 zł, a także faktury z dnia 10 marca 2015 roku za miód naturalny na kwotę 38,30 zł.
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:
Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego.
Zwolnienie od kosztów sądowych stanowi odstępstwo od generalnej zasady wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zatem instytucja prawa pomocy winna być stosowana jedynie w przypadkach wyjątkowych, gdy wnioskodawca nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania.
Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domaga się skarżąca, obejmuje m. in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
W ocenie orzekającego skarżąca uwiarygodniła w sposób wystarczający, że nie posiada środków na pokrycie kosztów wpisu sądowego od złożonej skargi. M.J.utrzymuje się bowiem z niewielkiej renty rodzinnej. Jej udokumentowane wydatki na utrzymanie i leczenie wynoszą 734,11 zł, co oznacza, że z uzyskiwanych dochodów pozostaje jej w miesiącu kwota 822 zł. Są to środki na tyle niskie, że w całości przeznaczane są na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania skarżącej. Wnioskodawczyni nie dysponuje przy tym oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone. Biorąc powyższe pod uwagę orzekający uznał, iż nie jest możliwe pokrycie przez skarżącą wpisu sądowego od skargi w zainicjowanym postępowaniu bez uszczerbku w jej koniecznym utrzymaniu.
Przedstawiona sytuacja materialna pozwala na stwierdzenie, że M.J. spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie w całości od wpisu sądowego od złożonej skargi. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.