Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 marca 2026 r. B.J. (dalej: Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie "Skargę na bezczynność", zaskarżając decyzje i postępowanie starosty oświęcimskiego SGG.6642.1.18.2026.JS z dnia 17.03.2026r. i innych z tym związanych w całości.
W odpowiedzi na skargę, Organ wniósł o jej odrzucenie. Organ wyjaśnił, że postanowieniem z dnia 17 marca 2026 r., zwrócił Skarżącej pismo zatytułowane "wezwanie" dotyczące przesłania "kopii wszystkich dokumentów, w oparciu o które ustalono podatek za 2026 rok". Podanie zwrócono na podstawie art. 66 § 3 k.p.a. Postanowienie zawierało pouczenie o przysługującym prawie do wniesienia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 kwietnia 2026 r. rozdzielono skargi Skarżącej, poprzez wyłączenie skargi na bezczynność Starosty Oświęcimskiego w przedmiocie wniosku o przesłanie dokumentów i zarejestrowanie jej pod sygn. I SAB/Kr 6/26.
Sprawa ze skargi na postanowienie Starosty Oświęcimskiego z dnia 17 marca 2026 r. znak: SGG.6642.1.18.2026.JS w przedmiocie zwrotu podania, jest prowadzona pod niniejszą sygnaturą (I SA/Kr 287/26).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Merytoryczne rozpoznanie skargi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest poprzedzone badaniem, czy skarga w ogóle jest dopuszczalna.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, z późn, zm., dalej: p.p.s.a.)skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne.
Istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy. Oznacza to, że osoba niezadowolona z rozstrzygnięcia organu I instancji może wnieść odwołanie lub zażalenie do organu wyższego rzędu. Dopiero, gdy organ II instancji wyda postanowienie, można wnieść na nie skargę do sądu administracyjnego. Tym samym skarga jest niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wniesie zażalenia do organu II instancji i od razu zaskarży do sądu administracyjnego postanowienie organu I instancji, albo gdy - już po wyczerpaniu przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia - wniesie skargę na rozstrzygnięcie organu I instancji do sądu administracyjnego. Sądy administracyjne nie są bowiem powołane do kontroli legalności rozstrzygnięć organów administracyjnych I instancji (nieostatecznych), gdyż takie działanie naruszałoby ww. zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd skargę odrzuca, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie Skarżąca wniosła skargę na ww. postanowienie Starosty Oświęcimskiego, który działał w niniejszej sprawie jako organ I instancji.
W treści postanowienia zawarto zaś pouczenie o prawie wniesienia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie.
Stwierdzić zatem należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na postanowienie organu I instancji, podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.