Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 października 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że odwołanie B. Spółki z o o w K. z dnia 10 sierpnia 2015 r od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 9 lipca 2015 r określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2010 r zostało złożone z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania. Spółka złożyła skargę na to postanowienie, która jednak nie została ani opłacona, ani prawidłowo podpisana. W związku z tym Sąd wezwał stronę skarżącą o uzupełnienie powyższych braków w terminie 7 dni. Przesyłka była dwukrotnie awizowana w dniach 20 i 28 stycznia 2016 r, a następnie uznana za skutecznie doręczoną i dołączona do akt sprawy. Wskazane wyżej braki skargi nie zostały jednak uzupełnione, w związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę.
We wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi strona skarżąca podniosła, że wezwanie do uzupełnienia braków skargi nie zostało spółce doręczone bez jej winy. W chwili doręczania przesyłki spółka nie zatrudniała pracowników i nie prowadziła działalności operacyjnej. Korespondencje mógł zatem odebrać jedynie prezes jednoosobowego zarządu S.B.. Od 17 stycznia do 31 stycznia 20016 r przebywał jednak za granicą, a od 1 do 6 lutego 2016 r był hospitalizowany w Szpitalu w K. w związku z zabiegiem operacyjnym polegającym na usunięciu guza torbielowego zatoki szczękowej lewej. Natomiast po opuszczeniu szpitala przebywał na zwolnieniu lekarskim z zaleceniem zakazu poruszania się.
Do wniosku dołączono dowód uiszczenia wpisu od skargi oraz wyciąg z KRS dotyczący strony skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. 2016, poz. 718 ze zm. - w skrócie "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zgodnie z art. 87 p.p.s.a. wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w ww. piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Zgodnie z powyższym, przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy jego uchybienie nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu, przy czym jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienia NSA z dnia 28 czerwca 2006 r., II FZ 336/06, a także z dnia 17 lutego 2010 r., II OZ 99/10; publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
Jednocześnie przyjmuje się, że choroba - żeby mogła być uznana za przesłankę ekskulpacyjną - musi wykluczać możliwość dokonania czynności procesowej bądź zlecenia tego innej osobie (por. postanowienia NSA: z dnia 10 czerwca 2015 r., II GZ 265/15, publ.: ONSAiWSA 2016/2/19, z 3 lipca 2012 r., II FZ 432/12, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W omawianej sprawie stronę skarżąca reprezentuje jednoosobowy zarząd, poza tym spółka nie zatrudnia pracowników. Prezes zarządu w czasie gdy doręczano przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków skargi przebywał za granicą. W związku z tym przesyłka została awizowana. Natomiast w czasie gdy biegł termin do uzupełnienia braków był hospitalizowany z uwagi na operację, a następnie przebywał na zwolnieniu lekarskim z zaleceniem ograniczenia ruchu. Nie wiedział zatem ani o doręczeniu spółce wezwania, ani też nie mógł uzupełnić braków skargi w terminie.
Z tych względów uznano, że opóźnienie w złożeniu skargi nastąpiło z przyczyn niezawinionych przez stronę skarżącą.
Należy także nadmienić, że zostały spełnione pozostałe warunki, o których mowa w art. 87 § 1, 4 i 6 p.p.s.a. Wniosek o przywrócenie terminu został bowiem złożony w terminie 7 dni od daty gdy strona skarżąca dowiedziała się o uchybieniu terminu, braki skargi zostały uzupełnione, a od uchybienia terminu nie upłynął okres jednego roku.