Uzasadnienie
Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi K.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 grudnia 2013 r., znak [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. W wykonaniu zarządzenia z dnia 27 lutego 2014r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie zostało doręczone (w drodze podwójnego awizowania) w dniu 19 marca 2014r.
Skarżący pismem z dnia 23 kwietnia 2014 r. wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, uiszczając go tego samego dnia. W uzupełnieniu wniosku (pismo z dnia 6 maja 2014r.) wskazał, że o korespondencji z sądu dowiedział się przypadkowo. Podniósł, że nie dostał informacji o awizowaniu przesyłki, awizo jego zdaniem mogło się znaleźć w skrzynce pocztowej któregoś z sąsiadów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a., na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie doszło do uprawdopodobnienia przesłanki przywrócenia terminu. Twierdzenia skarżącego nie zostały w żaden sposób udokumentowane. Trudno dać wiarę przypuszczeniom, że zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki trafiło do któregoś sąsiadów, ponieważ w taki sposób mylnie pozostawione musiałyby być dwa kolejne awiza, dotyczące tej akurat przesyłki. Pomyłka musiałaby dotyczyć dwóch kolejnych doręczycieli (parafki listonoszy przy obu datach awizowania są różne). Nadto ulica, na której mieszka skarżący, zabudowana jest domami jednorodzinnymi, gdzie pomylenie skrzynki pocztowej musi być połączone z pomyleniem całego budynku, a przez to wydaje się jeszcze mniej prawdopodobne.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 86 § 1 p.p.s.a.