Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 marca 2021 r. I. P. Sp. z o.o. w N. wniosła skargę na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu złożonego przez Spółkę w konkursie [...] w zakresie projektu pn. "ibcsDock/ibcsCloud: zautomatyzowany system rejestracji przepływu towarów w magazynie".
W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o umorzenie postępowania, gdyż w dniu 25 marca 2021 r. przyznano skarżącej Spółce wnioskowane przez nią dofinansowanie.
Pismem z dnia 8 kwietnia 2021 r. I. P. Sp. z o.o. w N. cofnęła skargę. Strona skarżąca wyjaśniła, że rozpoznanie skargi stało się bezcelowe, gdyż na skutek dokonania przez Zarząd Województwa aktualizacji listy projektów wybranych do dofinansowania, jej projekt znalazł się na tej liście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zasady wnoszenia skarg na rozstrzygnięcia zapadłe w sprawach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 reguluje ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818, zwana dalej ustawą o polityce spójności). Jak stanowi art. 61 § 1 tej ustawy, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.).
W myśl art. 64 ustawy o polityce spójności, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a.
Przepisy ustawy o polityce spójności nie zawierają regulacji dotyczącej skutków cofnięcia wniesionych w jej trybie skarg, z tego względu zastosowanie w tym zakresie znajdą regulacje ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, której przepisy art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie zostały wyłączone z zastosowania, mocą art. 64 ustawy o polityce spójności.
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, to sąd jest zobligowany do uznania takiego cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
W rozpatrywanej sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia przez stronę skarżącą jej skargi, gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie nie jest dotknięte wadą nieważności, a cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa.
W związku z powyższym, wobec skutecznego cofnięcia skargi, prowadzone postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu, na podstawie art. 64 ustawy o polityce spójności w związku z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – jak w pkt 1 postanowienia.
Sąd zwrócił stronie skarżącej uiszczony przez nią wpis od skargi na podstawie art. 64 ustawy o polityce spójności i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – jak w pkt 2 postanowienia.