Uzasadnienie
W przedmiotowej sprawie, dnia 06.11.2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał wyrok oddalający skargi.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 18.12.2009r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej dnia 11.01.2010r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M. W. A. J. udzieliła odpowiedniego pełnomocnictwa w/w adwokatowi.
Dnia 03.03.2010r. do tut. Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika, w którym wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu – według norm przepisanych.
W piśmie tym adwokat zaznaczył również, iż nie widzi podstaw prawnych do wniesienia w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej. Motywy takiego stanowiska przedstawił natomiast w uzasadnieniu w/w pisma.
Przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasadniczą kwestią dla rozstrzygnięcia jest fakt, iż przedmiotowy wniosek nie zawiera stosownego oświadczenia pełnomocnika, iż żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie bowiem z § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, (Dz.U. z dnia 3 października 2002 r. nr 163, poz.1348.
z p.zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Oświadczenie to jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona, a zatem, że zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa.
W przedmiotowej sprawie adwokat nie złożył takiego oświadczenia. Stąd też okoliczność ta, zgodnie z przyjęta linią orzeczniczą, skutkuje oddaleniem wniosku.
(por. postanowienie SN z dnia 14.10.1998r. sygn. II CKN 687/98, OSNC 1999/3 poz. 63)
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.
z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270z p. zm.) orzeczono jak w sentencji.