Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 lutego 2017r. P.K. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 grudnia 2016r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec i sierpień 2014r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 marca 2017r., pismem z dnia 29 marca 2017r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Korespondencja sądowa adresowana do skarżącego (zgodnie z podanym przez niego adresem), pomimo podwójnego awizowania, tj. w dniu 3 kwietnia 2017r. (pierwsze awizo) i w dniu 11 kwietnia 2017r. (powtórne awizo), nie została przez niego odebrana.
Jak wynika z akt sprawy, stwierdzone braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w nałożonym przez Sąd siedmiodniowym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 w zw. z art. 49 § 1 i art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, tj. m.in. skarga powinna zawierać, (jako pismo wszczynające postępowanie sądowe) oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia. Brak tego oznaczenia ma charakter istotny, gdyż uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. W przypadku braków formalnych skargi, a takim jest brak wartości przedmiotu zaskarżenia, Przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braku w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Treść art. 215 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skutek procesowy w postaci odrzucenia wadliwie sporządzonej skargi może jednak nastąpić dopiero po uprzednim, bezskutecznym, wezwaniu wnoszącego skargę do uzupełnienia stwierdzonych braków, co miało miejsce w tym przypadku.
Wskazać również należy, że stosownie do treści art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma w sposób przepowiedziany w art. 65-72 (tj. osobiście lub za pośrednictwem dorosłego domownika, a gdyby go nie było – zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma), pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym, jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w wyżej określonym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy.
W takim przypadku, pomimo nieodebrania pisma przez adresata, doręczenie, określane mianem "zastępczego", uważa się za dokonane z upływem 14 dnia od pozostawienia pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy.
W niniejszej sprawie korespondencja sądowa adresowana do skarżącego, pomimo podwójnego awizowania, tj. w dniu 3 kwietnia 2017r. (pierwsze awizo) i w dniu 11 kwietnia 2017r. (powtórne awizo), nie została przez skarżącego odebrana. Tym samym – mając na uwadze treść art. 73 p.p.s.a. – należało przyjąć, że przesyłka ta została skarżącemu zastępczo doręczona w dniu 17 kwietnia 2017r., a w związku z tym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 24 kwietnia 2017r. Skarżący nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia, nie dopełnił zatem w wyznaczonym terminie obowiązku, który nałożył na niego Sąd, a który to obowiązek wynikał z wyżej omówionych regulacji prawnych. Stanowi to istotny brak skargi, który uniemożliwia nadanie skardze właściwego biegu. Brak wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze, uniemożliwia rozpoznanie niniejszej sprawy, nie pozwala bowiem na obliczenie wpisu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Z przepisów tych wynika bowiem, że Sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.