Uzasadnienie
Kwestia sprostowania orzeczeń sądu została uregulowana w art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", zgodnie z którym sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156§2 zd.1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Za błąd rachunkowy uznaje się błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia badań arytmetycznych, a w szczególności błędne zsumowanie lub odjęcie poszczególnych pozycji kosztowych (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 listopada 2010 r., sygn. akt I FSK 1953/09, Lex nr 740608).
W niniejszej sprawie błąd rachunkowy polegał na błędnym zsumowaniu uiszczonych przez stronę skarżącą wpisów od skarg w każdej ze spraw. Nie ulega bowiem wątpliwości, że skarżąca Spółka uiściła łącznie kwotę 255 096 zł, a nie 255 091 zł, jak to zostało wpisane w sentencji postanowienia.
Z tego względu orzeczono jak w sentencji postanowienia na zasadzie art. 156§1 i §2 zd. 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a.