Uzasadnienie
Dnia 17 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał wyrok w sprawie ze skarg Przedsiębiorstwa Budowlanego [...] J. G., J. W., R. W. Sp. jawna w K. (dalej – "Skarżąca") na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 2 lutego 2017 r. nr [...], [...], [...] w przedmiocie zaliczenia wpłat na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za czerwiec, lipiec i sierpień 1999 r. (sygn. akt I SA/Kr 322/17), w którym uchylił zaskarżone postanowienia i poprzedzające je postanowienia organu I instancji.
Co do wyżej wymienionego wyroku Skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez zamieszczenie w komparycji wyroku pozostałych postanowień, co do których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w przedmiotowej sprawie orzekał, tj. postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 2 lutego 2017r. nr [...] oraz nr [...] W uzasadnieniu wskazano, że o ile pierwotnie sprawy ze skarg na ww. postanowienia były rozpoznawane pod sygn. akt odpowiednio I SA/Kr 323/17 i I SA/Kr 324/17, to postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył postępowania do wspólnego rozpoznania pod sygn. akt I SA/Kr 322/17.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej – "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł o całości skargi (wszystkich trzech skarg w połączonych do wspólnego rozpoznania postępowaniach), co znalazło odzwierciedlenie w treści wyroku, w tym w jego komparycji. W aktach sprawy znajduje się wyrok o prawidłowej treści (karta 61 akt sądowych). Natomiast błędna treść wyroku znalazła się w systemie OSO co będzie przedmiotem stosownej korekty.
O odmowie sprostowania wyroku sąd orzeka w drodze postanowienia. W myśl bowiem art. 157 § 3 p.p.s.a. orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. A contrario, jeżeli orzeczenie nie jest orzeczeniem uzupełniającym wyrok, powinno ono przyjąć formę postanowienia, zgodnie z art. 160 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt II FZ 1244/13 i powołane w tym postanowieniu poglądy doktryny).
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.