Uzasadnienie
W.M. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 12 grudnia 2013r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a to zgodnie z zawartym w nim pouczeniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
W myśl art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
W treści przepisu art. 13 § 3 p.p.s.a. ustawodawca umocował jednakże Prezydenta RP do przekazania w drodze rozporządzenia wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Na tej podstawie Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wydał w dniu 18 kwietnia 2011 r. rozporządzenie w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. nr 89, poz. 506 ze zm.). Na mocy § 1 tego rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2007r., nr 125, poz. 874 ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
Dodatkowo wskazać należy, że wykładnia przytoczonego przepisu rozporządzenia z dnia 18 kwietnia 2011 r., zgodnie z którą następuje przekazanie jedynie spraw związanych stricte z nałożeniem kar pieniężnych, a wyłączenie z tegoż przekazania spraw niejako pochodnych w tej kwestii, ograniczyłoby osiągnięcie prawa do sądu obejmującego prawo do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, w sposób niewynikający bezpośrednio z treści przepisu (tak postanowienie NSA z dnia 11 grudnia 2012r., sygn. akt II GZ 470/12).
W przedmiotowej sprawie skarżący zamieszkuje w Warszawie województwie mazowieckim. W tej sytuacji uznać należy, że właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Jeżeli zaś do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 59 § 1 p.p.s.a).
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.