Uzasadnienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2010 r. nr [...] na podstawie art. 165 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.-Ordynacja podatkowa (tj.z 2005 r. Dz.U.Nr 8 poz.60 ze zm.) Prezydent Miasta wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od środków transportowych za rok podatkowy 2010, za pojazdy [...] i [...] stanowiące własność M.B., który pomimo wezwania nie złożył deklaracji na podatek od środków transportowych.
W zażaleniu od powyższego postanowienia M.B.domagał się jego zmiany poprzez nieokreślenie zobowiązania podatkowego od środków transportu, zarzucając, że nie jest właścicielem środków transportu określonych w postanowieniu z dnia 9 czerwca 2010 r. albowiem środki te zostały sprzedane.
Postanowieniem z dnia 30 września 2010 r. nr [...] na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239, art. 165 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. W jego uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z treścią art. 165 § 1 cyt. ustawy postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, wszczęcie postępowania z urzędu następuje w formie postanowienia (art. 165 § 2 w/w ustawy), a zgodnie z treścią art. 236 § 1 Ordynacji podatkowej na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. W przypadku wszczęcia postępowania wymagane jest wydanie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. W tej sytuacji zasadnym było stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia.
W skardze od powyższego postanowienia wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M.B. zarzucił, że postanowienie organu odwoławczego jest w stosunku do niego zbyt restrykcyjne, bowiem pozbawia go możliwości przedstawienia swoich racji. Stwierdził także, że na postanowienie o wszczęciu postępowania powinien przysługiwać środek zaskarżenia. Na rozprawie w dniu 12 kwietnia 20011 r. skarżący złożył pismo procesowe, w którym wskazał, że organ podatkowy naliczał i nadal nalicza podatek od środków transportu oraz przedłożył dokumenty, z których wynikało, że zostały mu zajęte konta bankowe.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i przytoczył ponownie argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.- dalej p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzeniem jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W razie ich nie stwierdzenia sąd administracyjny – wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, oddala ją na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Skarga jest nieuzasadniona.
W pierwszym rzędzie należy wskazać, że przedmiotem skargi było postanowienie organu odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od środków transportowych za 2010 r. Zatem granice tej sprawy zostały wyznaczone przez postanowienie o charakterze formalnym, co z kolei czyniło niemożliwym badanie kwestii podnoszonych przez skarżącego tak w skardze, jak i piśmie procesowym złożonym na rozprawie, a odnoszących się do zasadności określania i egzekwowania podatku od środków transportowych.
Oceniając natomiast postanowienie będące przedmiotem skargi Sąd stwierdził, że postanowienie to nie narusza prawa. Jak słusznie wskazał organ odwoławczy zgodnie z treścią art. 236 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. W przypadku wszczęcia postępowania wymagane jest wydanie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. I w tej sytuacji zasadnym było stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia na zasadzie art. 228§1 pkt 1 w zw. z art.239 cyt. ustawy.
Odnosząc się do zarzutu skargi należy stwierdzić, że przez wydanie postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego skarżący nie został pozbawiony możliwości przedstawienia swoich racji, bowiem taką możliwość ma zapewnioną w toku samego postępowania podatkowego, a także potem, w razie niekorzystnego rozstrzygnięcia, w odwołaniu od decyzji oraz w skardze do sądu administracyjnego od decyzji organu odwoławczego.
Mając na uwadze przytoczone wyżej względy Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 151 p.p.s.a.