Uzasadnienie
Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 31 maja 2016 r. oddalił skargę T.O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Skarżący, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 7 września 2016 r. wezwano pełnomocnika Strony Skarżącej do uiszczenia należnego od wniesionej skargi kasacyjnej wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia ww. wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został doręczony pełnomocnikowi Strony Skarżącej dnia 26 września 2016 r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy.
Wpis nie został uiszczony.
Postanowieniem z dnia 16 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną T.O. Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi Skarżącego dnia 5 grudnia 2016 r.
Pismem z 12 grudnia 2016 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Wniosek uzasadnił terminowym zleceniem zapłaty wpisu i błędem banku skutkującym niedokonaniem przelewu.
Tego samego dnia Skarżący uiścił wpis od skargi kasacyjnej. Jednocześnie do pisma załączono odpowiedź banku ING Banku Śląskiego z 8 grudnia 2016 r. na reklamację Skarżącego, wskazującą, że przelew zlecony przez Skarżącego, najprawdopodobniej w wyniku awarii systemu trafił do przelewów oczekujących a następnie został odrzucony.
Po wezwaniu przez Sąd Skarżący przedstawił pismo ING Banku Śląskiego, wskazujące, że reklamacja dotycząca przedmiotowej transakcji została rozpatrzona pozytywnie i ostatecznie wyjaśniona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.).
Przepisy art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. stanowią zaś, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z § 4 cyt. przepisu równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Koniecznym warunkiem uwzględnienia wniosku o jakim mowa w art. 86 § 1 P.p.s.a. jest zachowanie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia.
Przekładając powyższe przepisy na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że data 5 grudnia 2016 r. (data otrzymania odpisu postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną ze względu na jej nieopłacenie) jest datą, w której ustała przyczyna uchybienia terminu uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, bowiem pełnomocnik Skarżącego dowiedział się z tą chwilą o braku dokonania przelewu.
Zatem pełnomocnik, zdaniem Sądu, składając 12 grudnia 2016 r. wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu (w otwartym terminie do wniesienia zażalenia na postanowienie z 16 listopada 2016 r. odrzucające skargę kasacyjną), dochował powyższego terminu. Jednocześnie uiścił on wpis, czym uczynił zadość art. 87 § 4 P.p.s.a.
Należy przyznać rację pełnomocnikowi Skarżącego, że w okolicznościach niniejszej sprawy Skarżący nie miał wpływu na uchybienie terminu do uiszczenia wpisu, które zostało spowodowane awarią systemu ING Banku Śląskiego.
W świetle powyższego Sąd uznał, że pełnomocnik Skarżącego wykazał brak winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.
Z kolei, mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy, powyższe rozstrzygniecie otwierające drogę do nadania biegu skardze kasacyjnej, treść pism Skarżącego i wydane 16 listopada 2016 r. postanowienie Sądu odrzucające skargę kasacyjną, należało potraktować pismo skarżącego również jako zażalenie na ww. postanowienie.
Zgodnie z art. 195 § 2 P.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Zacytowany przepis stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny.
W ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy, ponowna ocena jej stanu pozwala uznać, że zażalenie to jest oczywiście uzasadnione. W świetle powyższego Sąd w trybie autokontroli, na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie w pkt 2 sentencji.