Uzasadnienie
K. R. zaskarżył do WSA w Krakowie postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] grudnia 2020 r., nr: [...] w przedmiocie oddalenia zarzutu w toczącym się postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym egzekucji nieopłaconych składek za okres od października do lipca 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy w kognicji sądu administracyjnego, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) zwanej dalej "p.p.s.a." Powyższy przepis stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Sądy administracyjne nie są władne do rozpoznawania innych spraw niż opisane powyżej.
W rozpatrywanym przypadku brak jest podstaw do rozpoznania skargi, bowiem zaskarżone orzeczenie nie mieści się w katalogu zamkniętym wskazanym w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie oddalające zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym nie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (§ 3 pkt 3); ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także na postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty (§ 3 pkt 2).
Rozstrzygnięcia w sprawie postanowień dotyczących stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, jak w przedmiotowej sprawie, mają charakter incydentalny i nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W tych przypadkach w pełni skuteczna ochrona praw jednostki jest zapewniona przez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej, to znaczy postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów.
Podsumowując, na podstawie przytoczonych argumentów, nie ma podstaw do uznania, że sądy administracyjne są właściwe w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.