Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 8 września 2016 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania.
Skarżący wniósł sprzeciw od ww. zarządzenia. Sąd postanowieniem z dnia 13 grudnia 2016 r. utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego, nie znajdując podstaw do uwzględnienia sprzeciwu i zmiany postanowienia. Od postanowienia Sądu skarżący wniósł zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej p.p.s.a.), sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzenia czy postanowienia referendarza utrzymuje je w mocy lub zmienia. Sąd orzeka przy tym jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Z przepisów ustawy nie wynika przy tym, że orzeczenie Sądu działającego jako sąd drugiej instancji podlega zaskarżeniu w ramach zażalenia.
Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Wobec powyższego, na podstawie art. 260 § 2 w związku z art. 197 § 2 i w związku z art. 178 p.p.s.a. postanowiono o odrzuceniu zażalenia, uznając je za niedopuszczalne.