Uzasadnienie
W dniu 2 października 2012 r. skarżący S. S. otrzymał odpis interpretacji indywidualnej wydanej przez Ministra Finansów działającego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 września 2012 r. nr [...] wraz z pouczeniem o sposobie i terminie jej zaskarżenia.
Pismem wniesionym dnia 10 października 2012 r. skarżący wezwał organ interpretacyjny do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi organ stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji. Pismo doręczone skarżącemu w dniu 15 listopada 2012 r. zawierało również pouczenie o terminie i sposobie zaskarżenia interpretacji.
Pouczając o sposobie i terminie zaskarżenia indywidualnej interpretacji, w obu przypadkach (tj. w interpretacji i odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) organ wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, jako właściwy sąd administracyjny do wniesienia skargi.
W dniu 30 listopada 2012 r. skarżący - reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem organu interpretacyjnego.
Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2013 r. I SA/GI 22/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał się niewłaściwym w sprawie i w dniu 15 marca 2013 r. przekazał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 53 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Z kolei art. 53 § 2 p.p.s.a. stanowi, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Ponadto na mocy art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że w sytuacji skierowania korespondencji do sądu niewłaściwego, za datę nadania uznaje się dzień, w którym sąd ten nadał przesyłkę do sądu właściwego (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 października 2007 r., I OZ 538/07 oraz z dnia 28 czerwca 2010 r., II FZ 262/10).
Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie skarżący otrzymując odpis interpretacji jak i odpis odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa został prawidłowo pouczony między innymi o tym, że skargę na interpretację należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem organu interpretacyjnego, w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpowiedzi na wezwanie.
Zatem skoro skarżący otrzymał odpowiedź organu na wezwanie w dniu 15 listopada 2012 r. to termin do wniesienia skargi do właściwego Sądu upływał w dniu 17 grudnia 2012 r. (15 i 16 grudnia były dniami ustawowo wolnymi od pracy).
Skarżący reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, pismem nadanym dnia 30 listopada 2012 r., wniósł skargę za pośrednictwem organu, do sądu niewłaściwego czyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W dniu 15 marca 2013 r. Sąd ten nadał skargę do tutejszego Sądu.
Mając na uwadze powyższe, skargę jako spóźnioną należało odrzucić w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.