Uzasadnienie
B. R. (dalej: Skarżąca), reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 18 stycznia 2022 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 4 października 2021 r. nr [...] ustalającą Skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn w kwocie [...]zł.
Pismem z dnia 11 kwietnia 2022 r. Skarżąca odwołała pełnomocnictwo dla adwokata.
Pismem z dnia 22 kwietnia 2022 r. Skarżąca wniosła pismo o treści "[...]", jednocześnie wskazując sygnatury spraw których wycofanie dotyczy: I SA/Kr 375/22 i I SA/Kr 376/22.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.), Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 P.p.s.a.).
Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
W sprawie Skarżąca zrezygnowała z popierania skargi, wskazując w treści wniosku że cofa skargę, choć omyłkowo opisała przedmiot skargi jako decyzję pierwszej instancji. Nie budzi wątpliwości Sądu, że intencją Skarżącej było wycofanie skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 18 stycznia 2022 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 4 października 2021 r. Potwierdza to również podanie w piśmie sygnatury sprawy I SA/Kr 375/22. Pod tą sygnaturą akt została zarejestrowana skarga Skarżącej na wspomnianą powyżej decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K..
Sąd uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, na podstawie wskazanych przepisów umorzył postępowanie sądowe.
W niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności, które uzasadniałyby dalsze prowadzenie postępowania sądowego pomimo cofnięcia skargi. Wobec jednoznacznego oświadczenia Skarżącej o odstąpieniu od skarżenia i wobec braku merytorycznej przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.