Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] marca 2008 r., sygn. akt I SA/Kr 379/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę o wznowienie postępowania, złożoną przez W. B., a dotyczącą sprawy ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania odwołania w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2007 rok.
W dniu [...] kwietnia 2008 r. skarżący W. B. złożył osobiście pismo zatytułowane "zażaleniem", w którym stwierdził, że w/w postanowienie jest nieuzasadnione i podtrzymał wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia [...] listopada 2007 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) każde pismo strony powinno zawierać, m.in., oznaczenie rodzaju pisma (art. 46 § 1 pkt 2 ustawy) i osnowę wniosku lub oświadczenia (art. 46 § 1 pkt 3 ustawy). Oznaczenie rodzaju pisma polega na wskazaniu określenia zgodnego z treścią pisma i nazwą, jaką takiemu pismu nadają przepisy ustawy (np. zażalenie bądź skarga). Z kolei osnowa wniosku lub oświadczenia to merytoryczna treść, jaką wniosek lub oświadczenie zawiera. Winno z niej wynikać, jaki jest faktyczny zamiar wnoszącego pismo. W zasadzie oba omawiane elementy pisma strony powinny ze sobą korelować. Trudności interpretacyjne stwarza sytuacja, gdy treść pisma i wynikający z niej zamiar wnoszącego pismo nie są zgodne z oznaczeniem pisma. W takich sytuacjach priorytet należy przyznać treści pisma, bowiem z niej wynika intencja strony.
Orzekający Sąd podziela opinię Sądu Najwyższego wyrażoną w postanowieniu z dnia 8 grudnia 1997 r., III CKN 289/97, iż niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może wywoływać dla strony ujemnych skutków, jeżeli z treści pisma wynika, jaki jest jego rodzaj, a każde pismo, niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w jego treści. Stąd też niezależnie od oznaczenia takiego pisma" zażaleniem" Sąd uznał, iż jest to skarga kasacyjną, bowiem taki środek zaskarżenia przysługuje na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania.
Skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego podlega odrzuceniu z innych przyczyn. Stosownie bowiem do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz.1270 z późn. zm - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), skargę wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została złożona w przepisanym terminie, jednakże nie została sporządzona stosownie do treści art.175 &1 i & 3 p.p.s.a. przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego. Sporządzenie skargi przez skarżącego W. B. osobiście, w sytuacji gdy nie posiada kwalifikacji określonych w art. 175 § 2 p.p.s.a., jest niedopuszczalna i musi skutkować jej odrzuceniem.
Jednocześnie zaznaczyć należy, że nie sporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. jest brakiem nieusuwalnym, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. Stanowisko takie zostało także przedstawione przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia [...] października 2004 r.(sygn. akt [...],)
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na zasadzie wyżej powołanych przepisów prawa.