Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 maja 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 385/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu sprawy ze skargi O. O. sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 20 stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za marzec 2006 r. odrzucił skargę.
W sentencji postanowienia błędnie przytoczono nazwę ww. organu, wpisując "Dyrektora Izby Skarbowej w K." zamiast Dyrektor Izby Celnej.
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej - p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja jak i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku. Nadto sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem. Można go dokonać w każdym czasie, także po uprawomocnieniu się wyroku. Nie ma bowiem wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia (art. 159 p.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił sprostować sentencję postanowienia i orzec jak w sentencji.