Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 15 września 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 395/16 referendarz sądowy pozostawił wniosek W.G. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W dniu 10 października 2016 r. skarżący wniósł sprzeciw na powyższe postanowienie, jednakże pismo to nie zostało przez niego podpisane. W konsekwencji, skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych złożonego sprzeciwu przez jego osobiste podpisanie w siedzibie Sądu, ewentualnie nadesłanie podpisanego egzemplarza, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.
Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 2 grudnia 2016 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Było bowiem dwukrotnie awizowane w dniach 18 i 28 listopada 2016 r., o czym strona została poinformowana poprzez pozostawienie stosownego zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej i jednocześnie pozostawione na okres 14 dni w placówce pocztowej w W. Przedmiotowa przesyłka nie została odebrana przez adresata i w związku z tym wróciła do Sądu z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie" (koperta znajdująca się w aktach sprawy).
Termin do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu mijał zatem skarżącemu w dniu 9 grudnia 2016 r. (piątek).
Ponieważ pomimo wezwania skarżący nie uzupełnił braku formalnego sprzeciwu, dlatego należało go odrzucić, zgodnie z art. 259 § 2 cyt. ustawy, stanowiącym, iż sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.