Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] lutego 2008 roku skarżący domagał się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności skarżącego za zaległości podatkowe spółki cywilnej "A" w podatku od towarów i usług. W swojej argumentacji podał, iż zachodzą przesłanki za art. 61 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm./.
Przemawia za tym fakt, iż skarżący stoi przed koniecznością wywiązania się z rozlicznych zobowiązań finansowych wynikających między innymi z umowy kredytu konsumenckiego, kredytu na zakup towaru oraz kredytu hipotecznego. Ponadto utracił on poważne źródło dochodu, jakim było prowadzenie działalności gospodarczej w ramach spółki "A".
Na poparcie swego wniosku przedłożył dokumenty w postaci m. Inn. umów kredytowych, umowy kredytu hipotecznego, zestawienie miesięcznych płatności z dnia 17 maja 2007 r., PIT za 2006 rok.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zważyć bowiem należy, iż zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2002.153.1270 z póź. zm.) – zwanej dalej ppsa - Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym w świetle orzecznictwa to wnioskodawca winien wykazać, iż zachodzi jedna z wyżej wymienionych okoliczności. Nie wystarczą jednak w tym względzie same twierdzenia skarżącego,
Skarżący wprawdzie przedłożył dokumenty wyżej opisane potwierdzające jego obciążenia kredytowe, jednakowoż np..zestawienia miesięcznych wydatków oraz dane wynikające z zeznania podatkowego obrazują fragmentarycznie sytuacje z lat poprzednich a nie na chwilę złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zawartego w skardze zawartego w skardze z dnia [...] lutego 2008 r.
Dlatego uznać należy, że nie zostały uprawdopodobnione przesłanki do żądania pozytywnego orzeczenia w tej sprawie w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd nie miał więc możliwości żadnej weryfikacji stanowiska skarżącego, a to na nim właśnie ciążył obowiązek wykazania okoliczności z rozpatrywanej normy. Dlatego też przyjąć należało, iż warunki powołanego przepisu nie zostały należycie przedstawione, co w konsekwencji musiało prowadzić do oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa orzeczono jak w sentencji.