Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 30 stycznia 2012 r., sprostował oczywistą omyłkę ujawnioną w postanowieniu z dnia 25 października 2011 r. w przedmiocie odrzucenia skargi S.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 grudnia 2010 r., nr [...] w sprawie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za październik-grudzień 2008 r. oraz styczeń –październik 2009 r. w kwocie 84.224 zł oraz umorzenia postępowania podatkowego w sprawie rozłożenia na raty zaległości podatkowej w tym podatku za lipiec-wrzesień 2008 r. oraz listopad i grudzień 2009 r.
Sąd stwierdził z urzędu, iż w postanowieniu o sprostowaniu z dnia 30 stycznia 2012 r. wpisano błędnie numer zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 156 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), sąd może z urzędu – na posiedzeniu niejawnym – sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Należy podnieść, że omyłka prostowana przez Sąd musi mieć charakter oczywisty, tj. niewymagający dla swojego wykrycia dokładnej analizy akt postępowania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszym przypadku, bowiem poprawny numer zaskarżonej decyzji ujęty jest zarówno w skardze jak i w odpowiedzi na skargę. Także we wniosku o sprostowanie z dnia 5 stycznia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej wpisał poprawny numer zaskarżonej decyzji.
W tym stanie rzeczy, na zasadzie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.