Postanowienie WSA w Krakowie z 25 lipca 2007 r., I SA/Kr 403/07

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Rozpoznanie

w dniu 25 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi L. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 6 lutego 2007 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r. postanawia: skargę odrzucić

Skład

Sędzia WSA Bogusław Wolas przewodniczący

Uzasadnienie

Skarżący L. W. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług.

Zarządzeniem z dnia [...] kwietnia 2007 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia - pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu [...] maja 2007r. Skarżący pismem z dnia [...] maja 2007 r. (data stempla pocztowego) wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne nakłada więc na stronę, wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Od tych pism pobierany jest bowiem wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Niedochowanie wymogu podania wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takiego braku obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.},

W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu [...] maja 2007 r. Skoro więc w zakreślonym terminie brak ten nie został uzupełniony należało na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucić skargę.