Uzasadnienie
Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi P. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 grudnia 2009 roku, znak [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc październik 2004 roku. Skarżący wniósł o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, wskazując iż jej wykonanie spowoduje dla niego znaczną szkodę, polegającą na zajęciu jego aktualnych, skromnych środków, otrzymywanych od rodziny, które przeznacza na zaspokojenie podstawowych potrzeb rodziny, w tym rocznego dziecka.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.- dalej p.p.s.a.) sąd może, po przekazaniu skargi, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu wniosek, złożony w niniejszej sprawie, zasługuje na uwzględnienie. Wartość przedmiotu zaskarżenia, a zatem zobowiązania podatkowego, objętego zaskarżoną decyzją, wynosi 34 407 zł. Z materiałów, zgromadzonych w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący nie posiada majątku ani oszczędności, w znacznej mierze pozostaje na utrzymaniu matki. Z prac dorywczych osiąga dochód w wysokości 1000 zł miesięcznie, nadto musi zapewnić utrzymanie swojej konkubinie i rocznemu dziecku. Nadto obciążenia finansowe zwiększa fakt, iż ze skarg P. A. toczą się równocześnie sprawy o sygnaturze akt I SA/Kr 398/10 – 405/10 oraz I SA/Kr 524/10 – 547/10, dotyczące zobowiązań finansowych. Oceniając powyższe okoliczności przez pryzmat doświadczenia życiowego należy przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji (rozpoczęcie egzekwowania należności nią objętej) może wyrządzić skarżącemu szkodę znacznych rozmiarów, a skutki takiego zdarzenia będą trudne do odwrócenia.
Mając na uwadze powyższe Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.