Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I SA/Kr 405/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił jako spóźnioną skargę R. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2003 r.
W dniu [..] czerwca 2008 r. do WSA w Krakowie wpłynęło pismo skarżącego, w którym zwraca się z "wnioskiem o przywrócenie terminu na złożenie odwołania".
W związku z nieprecyzyjnym żądaniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pismem z dnia 25 czerwca 2008 r. zwrócił się do skarżącego w trybie art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) z wezwaniem o sprecyzowanie, czy jest to wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [....] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2003 r., a jeśli tak, to o usunięcie braków formalnych wniosku poprzez złożenie skargi na w/w decyzję - wszystko w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Z uwagi natomiast na brak uzasadnienia wniosku Sąd w tym samym piśmie wezwał skarżącego do podania - w terminie 7 dni pod rygorem oddalenia wniosku o przywrócenie terminu - przyczyny uchybienia terminowi i uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, a także wykazanie w jakiej dacie ustała przyczyna uchybienia terminu.
Jednocześnie Sąd pouczył skarżącego o treści art. 86 § 1, art. 87 § 1, § 2 i § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący sprecyzował, że intencją pisma datowanego na dzień [...] maja 2008 r. było złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Jednocześnie skarżący załączył odpis skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym możliwe jest wówczas, gdy strona nie dokonała tej czynności bez swojej winy, przy czym pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu należy złożyć w terminie ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Zgodnie zaś z art. 87 § 2 cytowanej ustawy we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Z treści wyżej przytoczonych uregulowań wynika, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.
Skarżący pomimo wezwania i stosowanego pouczenia nie uzasadnił wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nie wyjaśnił jaka była przyczyna uchybienia terminu, kiedy ustała oraz jakie okoliczności mogły ekskulpować skarżącego, nie było więc żadnych podstaw do przywrócenia terminu.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.).