Uzasadnienie
Dnia 10 stycznia 2012r. Dyrektor Izby Celnej wydał postanowienie nr [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia wniesionego przez W.G. na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z 3 listopada 2011r. nr [...], wszczynającego z urzędu postępowanie w sprawie przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe "J" Sp. z o.o. w J. z tytułu podatku akcyzowego za miesiąc październik 2006r. na członka zarządu spółki.
Postanowienie to zawierało pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi i jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru - zostało doręczone Skarżącemu w dniu 30 stycznia 2012r., co zostało przez niego poświadczone własnoręcznym podpisem.
W.G. chcąc odwołać się od powyższego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, dnia 1 marca 2012r. nadał skargę listem poleconym w urzędzie pocztowym w C. Dyrektor Izby Celnej wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na przekroczenie terminu do jej złożenia, a z ostrożności procesowej o oddalenie skargi.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 29 marca 2012r. Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, które nastąpiło 20 kwietnia 2012r. Wezwaniu temu skarżący uczynił zadość w dniu 27 kwietnia 2012r., nadając w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą podpisaną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skargę, jako wniesioną po terminie, należało odrzucić.
Zgodnie z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2012r. poz.270 dalej-p.p.s.a.) czynność sądowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Przepis szczegółowy stanowi natomiast, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia Skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53§1 p.p.s.a.). Termin ten jest terminem ustawowym, procesowym i prekluzyjnym, a jego dochowanie jest jednym z podstawowych warunków dopuszczalności skargi, czyli stanowi wymóg prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności w znaczeniu szerszym.
W przedmiotowej sprawie 30-dniowy termin nie został dochowany. Zaskarżone postanowienie doręczono skutecznie Skarżącemu dnia 30 stycznia 2012r., a zatem termin do jego zaskarżenia upłynął w dniu 29 lutego 2012r., tymczasem skargę nadano za pośrednictwem poczty dzień później, 1 marca 2012r., czyli po upływie terminu określonego w art. 53§1 p.p.s.a.
Pomimo zatem, że skarżący w terminie usunął brak formalny skargi polegający na braku podpisu, to skargę należało odrzucić, gdyż była ona dotknięta jeszcze jednym błędem formalnym w postaci nieterminowości jej wniesienia, który może zostać usunięty wyłącznie w drodze przywrócenia terminu do złożenia skargi, o które Skarżący jednakże nie wnioskował.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58§1 pkt 2 oraz art. 58§3 w zw z art. 160 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.