Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wójt Gminy wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego z nieruchomości składającej się z działek nr [...], [...] i [...] położonych w W. zabudowanych budynkami, które stanowią własność spółki jawnej "M" [...] i M. M. po ½ części.
Opierając się na ustaleniach tego postępowania, decyzją z dnia [...] nr [...] Wójt Gminy określił spółce "M" [...] w T. sp. j. wysokość zobowiązania w podatku leśnym i podatku od nieruchomości z gruntu o powierzchni 2,22 ha składającego się z działek nr [...],[...],[...],[...],[...] i [...] zabudowanych budynkami za 2004 r. w kwocie 21 296,60 zł.
W wyniku wniesionego przez Spółkę odwołania decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia Wójtowi Gminy uzasadniając to rozstrzygnięcie tym, że organ pierwszej instancji przy wydawaniu decyzji dopuścił się uchybień formalnych mających wpływ na jej treść.
We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skardze na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Spółka zażądała jej uchylenia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swe dotychczasowe stanowisko.
Pismem z dnia [...] marca 2008 r. pełnomocnik Spółki cofnął wskazaną opisaną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Mając na uwadze, że czynność procesowa pełnomocnika strony skarżącej nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne.
Uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne i skuteczne należało umorzyć postępowanie sądowe, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.).