Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 stycznia 2012 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 2006 r., B.C. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, a następnie postanowieniem z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt I FZ 393/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił złożone przez skarżącego zażalenie. W związku z uprawomocnieniem się orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy, zarządzeniem z dnia 29 listopada 2012 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 530 zł - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 grudnia 2012 r. Termin na uzupełnienie braków skargi upłynął z dniem 11 grudnia 2012 r. W terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu sądowego, strona ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy. Wpis od skargi nie został natomiast uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z przepisu tego wynika zatem, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W sprawie, po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy, strona – w siedmiodniowym terminie zakreślonym dla uiszczenia wpisu od skargi - ponownie wystąpiła o przyznanie prawa pomocy. Sąd stwierdza w związku z tym, że ponowne wniesienie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie zakreślonym w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a. Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniach: z dnia 18 września 2007 r., sygn. akt II FZ 330/07 oraz z dnia 11 stycznia 2008 r., sygn. akt II FZ 616/07, że bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu, wystąpi do sądu ponownie o przyznanie prawa pomocy.
Prawomocność postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia ponowne wystąpienie z żądaniem przyznania prawa pomocy. Wystąpienie z ponownym wnioskiem jest uprawnieniem strony, gdyż rozstrzygnięcie kwestii wpadkowej, jaką jest sprawa przyznania prawa pomocy, nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, nie chroni ono jednak przed skutkami niezastosowania się do wezwania sądu. W razie zatem bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, sąd zobowiązany jest odrzucić skargę. Odmienne działanie sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 621/09; postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1349/10).
Na marginesie jedynie Sąd zaznacza, że treść ponownego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie zawiera nowych istotnych okoliczności, które mogłyby uzasadnić zmianę lub uchylenie wcześniejszego postanowienia.
Skoro zatem skarżący nie uiścił w wyznaczonym terminie należnego wpisu od skargi, a złożony przez niego kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie przerwał biegu tego terminu Sąd, działając na podstawie art. 220§3 p.p.s.a., odrzucił skargę.