Uzasadnienie
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 05.05.2016r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie dnia 18.05.2016r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył w w/w sprawie pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M. P. - W. W dniu 05.07.2016r. adwokat wniósł do tut. Sądu "pismo procesowe pełnomocnika skarżącego" z dnia 04.07.2016r., zawierające m.in. wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, według norm przepisanych oraz oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte przez skarżącego ani w całości ani w części.
W dniu 07.07.2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia 14 grudnia 2015r. a pełnomocnik ponowił wniosek zawarty w w/w piśmie z dnia 04.07.2016r.
W dniu 08.07.2016r. adwokat M. P. - W. złożyła "wniosek o rozpoznanie wniosku o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo wykonane na zasadzie pomocy prawnej".
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz.718) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w I instancji. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
Orzekający przyznał więc wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenie za I instancję w wysokości 240 zł. (1/2 x 480 zł. = 240 zł.) na podstawie § 21 ust. 1 pkt.
1) lit. c w zw. z § 4 ust 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2015r., poz. 1801).
Przyznając taką wysokość wynagrodzenia orzekający wziął pod uwagę przesłanki wymienione w § 4 ust. 2 w/w rozporządzenia. Aktywność pełnomocnika w w/w sprawie miała jednak charakter czynności wpisujących się w kanon normalnych obowiązków związanych z reprezentowaniem strony. Adwokat sporządził pismo procesowe z dnia 04.07.2016r. i brał udział w rozprawie przed WSA w Krakowie. Stąd też nie ma podstaw aby za nakład pracy adwokata ustalić wynagrodzenie na poziomie wyższym od przeciętnego, określonego w § 4 ust. 1 w/w rozporządzenia.
Przedmiotowe wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 710 z p. zm.) w zw. z § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718).