Uzasadnienie
W dniu [...] 2005 r. strona skarżąca - Biuro Turystyczne "S" Spółka jawna w [...]- wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 3 lutego 2005 r. znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] 2004 r. nr [...] uznające zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego za bezzasadne.
Pismem z dnia 22 grudnia 2006 roku, złożonym przed rozprawą przez pełnomocnika Spółki, skarżąca poinformowała, że cofa skargę z uwagi na jej bezprzedmiotowość.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 póz.1270 z późn. zm -określanej dalej skrótem p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Przepis ten ustala więc generalną zasadę o wiążącym sąd oświadczeniu o cofnięciu skargi. Jest to następstwo możliwości rozporządzania przez skarżącego skargą z ograniczeniem, w tym zakresie, ingerencji sądu. Sąd może mianowicie uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne wówczas jedynie, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Ponieważ w niniejszej sprawie Sąd nie znalazł żadnych okoliczności powodujących niedopuszczalność cofnięcia skargi, uznał, że została ona skutecznie cofnięta. W związku z tym postępowanie należało umorzyć zgodnie z dyspozycją art. 161 § 1 pkt 1 p.p: s.a.
Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 232 §1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana. Ponieważ w przedmiotowej sprawie uiszczony przez stronę skarżącą wpis wyniósł [...] zł, Sąd zarządził zwrot jego połowy czyli [...]zł.