Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2015 roku odrzucił skargę J.S. w przedmiotowej sprawie.
Postanowieniem Starszego Referendarza Sądowego z dnia 27 sierpnia 2015 roku skarżącemu przyznane zostało prawo pomocy w zakresie obejmującym m. in. ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Na tej podstawie Sekretarz Rady OIRP w dniu 15 września 2015 roku wyznaczył dla J.S. pełnomocnika w osobie radcy prawnego M. C - W. Działając w imieniu skarżącego wyznaczona Pani Mecenas sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2015 roku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o przyznanie pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powiększonych o podatek od towarów i usług, które to opłaty nie zostały zapłacone w całości, ani w części.
Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2015 roku Sąd I instancji odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
W dniu 20 stycznia 2016 roku do tut. Sądu wpłynęło sporządzone przez pełnomocnika z urzędu zażalenie na powyższe postanowienie (brak w nim jednak wniosku o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym).
Postanowieniem z dniu 16 lutego 2016 roku WSA w Krakowie uchylił postanowienie z dnia 21 grudnia 2015 roku i przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 października 2016 roku sygn. akt II FSK 2160/16 skargę kasacyjną oddalił. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu zostało przekazane do rozpoznania przez Sąd I instancji.
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu kasacyjnym został ponowiony przez radcę prawnego M. C - W.w piśmie z dnia 10 kwietnia 2017 roku.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Od dnia 2 listopada 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715).
Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" w/w rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50% opłaty określonej w pkt 1, która w niniejszej sprawie wynosi 240 zł (zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit "c"), a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny - 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie należy zastosować wyższy wskaźnik (75%), bowiem radca prawny M. C - W. została ustanowiona pełnomocnikiem J.S. po zakończeniu postępowania przed sądem I instancji. Zatem za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej opłata wynosi 180 zł (240 zł x 75% = 180 zł).
Opłata ta została podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (180 zł x 23% = 41,40 zł) w myśl § 4 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.).
W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.