Uzasadnienie
Zarządzeniem starszego referendarza sądowego z dnia 1 czerwca 2020 r. wezwano M. S., pełnomocnika M. H., do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: złożenie pełnomocnictwa procesowego legitymującego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, z uwzględnieniem relacji łączących pełnomocnika ze stroną skarżącą, o których mowa w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a."; podanie numeru PESEL skarżącej oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpowiadając na ww. wezwanie M. S. skierował do Sądu pismo, w którym podał PESEL skarżącej, wartość przedmiotu zaskarżenia oraz wskazał, że "jest mężem M. H., co zgodnie z art. 35 §1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umożliwia mu jej reprezentowanie w charakterze pełnomocnika".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a).
Odrzucenie przez sąd skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu.
Na podstawie art. 37 §1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że pełnomocnik już przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej przed sądem w imieniu strony ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Postępowanie przed sądem administracyjnym, pomimo iż zapoczątkowane jest wniesieniem skargi za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżony akt, w żadnym wypadku nie może być traktowane jako dalszy ciąg postępowania przed tym organem. Przepisy cytowanej ustawy stanowią podstawę dla dokonywania przez sądy kontroli działalności administracji publicznej, dlatego nie może być tutaj mowy o jakiejkolwiek ciągłości pomiędzy jednym a drugim postępowaniem (por. wyrok z dnia 20 grudnia 2006 r. I FSK 1226/06). Od obowiązku określonego w art. 37 § 1 p.p.s.a. nie zwalnia zatem fakt, że pełnomocnictwo zostało złożone w postępowaniu przed organami podatkowymi.
W sprawie do skargi nie zostało załączone pełnomocnictwo procesowe do działania w imieniu skarżącej przed sądem administracyjnym. Wezwany do usunięcia tego braku formalnego skargi pełnomocnik, nie przedstawił jednak w wyznaczonym terminie skutecznie udzielonego przez skarżącą pełnomocnictwa, wskazał tylko, że jako małżonek M. H. może być jej pełnomocnikiem.
W związku z powyższym z uwagi na nieprzedstawienie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed sądem, a więc nieuzupełnienie braku skargi, należało skargę odrzucić o czym Sąd orzekł na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.. Na marginesie Sąd zaznacza, że z akt postępowania bezsprzecznie wynika, że skarżący wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi otrzymał (wraz z zawiadomieniem o możliwości skierowania skargi na posiedzenie niejawne), dlatego ponowne wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi należy uznać za nieuzasadnione.