Uzasadnienie
Wymienioną decyzją Izby Skarbowej - po rozpatrzeniu odwołania - została utrzymana w mocy decyzja Inspektora Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2001 r., którą Hurtowni Artykułów Spożywczych" "D" w G.(dalej: " Spółka Cywilna")
- 1) określono zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2000r w kwocie 14738zł, zaległość w tym podatku w kwocie 2235zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 1429,10zł
- 2) ustalono dodatkowe zobowiązanie podatkowe w kwocie 670zł.
W uzasadnieniu decyzji organu I instancji wskazano, że w wyniku przeprowadzenia kontroli skarbowej stwierdzono zaniżenie kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2000r co spowodowane było m.in. przez wykazanie pod poz.270 rejestru zakupów i sprzedaży VAT za ten miesiąc i w opartej o ten rejestr deklaracji podatkowej VAT-7 za ten miesiąc podatku naliczonego (2003,02zł) wynikającego z faktury nr [...] z dnia [...].01.2000 r. jako podlegającego odliczeniu od podatku należnego, chociaż w zbiorze faktur VAT znajdowały się dwa egzemplarze oryginałów tej faktury.
W związku z tym - zdaniem organów obu instancji- zastosowanie w sprawie miał § 50 ust.4 pkt.4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999r w sprawie wykonania niektórych przepisów podatku od towarów i usług. Z powyższymi decyzjami Spółka Cywilna nie zgodziła się i złożyła skargę, w której wniosła o ich uchylenie z powodu naruszenia cytowanego przepisu.
Z motywacji skargi wynika, że w wyniku analizy dokumentacji przez dział księgowości stwierdzono brak pieczątki wystawcy na fakturze i zwrócono się do dostawcy o uzupełnienie wystawionej faktury. Dostawca nie mając możliwości uzupełnienia faktury (duża odległość) dosłał po kilku dniach prawidłowy dokument. Ponieważ zaksięgowany został pierwszy dokument, drugi został potraktowany jako uzupełnienie, podpięty do niego i opatrzony własną adnotacją o treści " uzupełnienie danych - duplikat".
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie i podtrzymując dotychczas zajmowane stanowisko wyjaśniła, że z zebranego w czasie kontroli materiału dowodowego nie wynikało, aby posiadana przez spółkę faktura, której odbiór został potwierdzony w dniu [...].02.2000r zawierała słowo " duplikat" a tylko w takim przypadku zgodnie z § 50 ust.3 powołanego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999r przysługiwałoby prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w tej fakturze.
Przepis ten stanowi, że " podstawę do obniżenia przez nabywcę kwoty podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego stanowią oryginały faktur lub faktur korygujących, albo ich duplikaty, o których mowa w §51".
Argument, o którym mowa w skardze nie był podnoszony również w postępowaniu odwoławczym, co wskazuje że adnotacja o treści " uzupełnienie danych-duplikat" umieszczona została na odwrocie faktury już po zakończeniu tego postępowania.
Ponadto z uzasadnienia skargi wynika, że adnotację tą na odwrocie drugiego oryginału faktury zamieściła sama spółka cywilna, zatem faktury tej nie można uznać za duplikat. W myśl § 51 ust. l i 2 w/w rozporządzenia "jeżeli oryginał faktury lub faktury korygującej ulegnie zniszczeniu albo zaginie, sprzedawca na wniosek nabywcy, ponownie wystawia fakturę zgodnie z danymi zawartymi w kopii tej faktury" oraz " faktura wystawiona ponownie musi zawierać wyraz DUPLIKAT oraz datę jej wystawienia. Duplikat faktury powinien być wystawiony w dwóch egzemplarzach, przy czym oryginał otrzymuje nabywca, a kopię zatrzymuje sprzedawca.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o § 50 ust.4 pkt.4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999r w sprawie wykonania niektórych przepisów o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, a przepis ten jest sprzeczny z art.2 i art.32 ust. l Konstytucji.Dlatego Sąd odmówił jego zastosowania w niniejszej sprawie. Wprawdzie rację mają organy podatkowe, że powołany przepis wykonawczy do ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie budzi wątpliwości i do jego zastosowania wystarczy tylko wykładnia językowa. Jednakże wówczas wykładnia tego przepisu ma zastosowanie zarówno do podatnika, który do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykorzystał oba egzemplarze oryginałów faktury wystawionej na potwierdzenie tej samej transakcji i przez to nadużył swego podstawowego prawa jak i podatnika, który nie nadużył tego prawa, gdyż do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykorzystał tylko jeden egzemplarz oryginału tej faktury.
Zatem niesprawiedliwością i nierównością wobec prawa jest ograniczenie w tym przepisie wykonawczym prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zarówno przy nadużyciu tego prawa jak i braku tego nadużycia.
Nadto art.23 pkt.1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym w 2000r zawierał upoważnienie do wydania zakwestionowanego przepisu wykonawczego bez wymaganych w art.82 ust. 1 Konstytucji wytycznych.
Z tego względu Sąd działając na podstawie art.145 § l pkt l lit. b i art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr.153 poz. 1270 ze zm.) w związku z art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 1997r Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr.153 poz. 1271 ze zm.) sąd orzekł jak w sentencji.