Uzasadnienie
R. F. (dalej: Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 19 lutego 2020 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na 36 rat zapłaty zaległości w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2012 r. i grudzień 2018 r.
Pismem z dnia 6 lipca 2020 r. wniesionym drogą elektroniczną pełnomocnik Skarżącej – doradca podatkowy zawiadomił o "odstąpieniu od skarżenia w ww sprawie z uwagi na wydanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] decyzji nr [...] o odroczeniu terminu płatności podatków objętych skargą".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: P.p.s.a.).
Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
W sprawie profesjonalny pełnomocnik Skarżącej zrezygnował z popierania skargi i oświadczył o "odstąpieniu od skarżenia", co Sąd uznał za cofnięcie skargi.
Sąd uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, na podstawie wskazanych przepisów umorzył postępowanie sądowe.
W niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności, które uzasadniałyby dalsze prowadzenie postępowania sądowego pomimo cofnięcia skargi. Wobec jednoznacznego oświadczenia Skarżącej o odstąpieniu od skarżenia i wobec braku merytorycznej przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.