Uzasadnienie
Podatnik T. Sz., wspólnik spółki cywilnej "Sz." (wysokość udziałów 33,34%), zwrócił się do Urzędu Skarbowego. o przyznanie ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wyszkolenia ucznia, A. K., zatrudnionego w zakładzie stolarskim prowadzonym przez spółkę na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego zawartej na czas określony od [...].09.1998r. do [...].06.2001r., to jest na 33 miesiące. Osobą szkolącą był podatnik, jako jedyny w zakładzie posiadający odpowiednie uprawnienia. Umowa została rozwiązana przez pracodawcę z dniem [...].08.2000r. z powodu ciężkiej choroby T. S., na co powołał się Urząd Skarbowy, odmawiając przyznania ulgi.
Wskutek odwołania od decyzji Urzędu Skarbowego Dyrektor Izby Skarbowej uchylił zaskarżone orzeczenie i w dniu [...].02.2002 r. wydał decyzję -przyznającą podatnikowi ulgę w podatku dochodowym z tytułu wyszkolenia ucznia w wysokości 1.325,20 zł, to jest w kwocie obliczonej według stawki za okres szkolenia wynoszący 24 miesiące.
Podatnik zakwestionował wysokość przyznanej ulgi i w dniu [...].03.2002 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w części określającej wysokość ulgi, zarzucając jej błędną wykładnię art.27c ust.5 i 6 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. 2000r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.). Według Skarżącego art. 27c ust. 5 uzasadnia przyznanie ulgi za okres wynikający z zawartej umowy, to jest 33 miesiące.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, powołując się na art. 27c ust. 11 tej samej ustawy, nakazujący w przypadku wcześniejszego rozwiązania umowy obliczenie ulgi stosownie do czasu faktycznego wykonywania umowy.
Rozpoznając wyżej opisaną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na dwa zagadnienia o charakterze ogólnym. Po pierwsze, stosownie do treści art. l i art. 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.), z dniem 01.01.2004r. weszły w życie przepisy ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po drugie, w myśl art. 97 § l ustawy Przepisy wprowadzające... (j. w.), sprawy, w których przed dniem 01.01.2004r. wniesiono skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego i w których postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ponadto należy podkreślić, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli zgodności rozstrzygnięcia z prawem materialnym oraz przepisami postępowania administracyjnego.
Ulga z tytułu wyszkolenia ucznia regulowana była przepisami art. 27c ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. 2000r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.), które uzależniały jej wysokość od czasu trwania umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego. Ustęp 5. tego artykułu, na który powołuje się Skarżący, mówi o okresie szkolenia wynikającym z zawartej umowy, który w niniejszej sprawie wynosił 33 miesiące, co uzasadniałoby przyznanie ulgi w wysokości dziesięciokrotnego najniższego wynagrodzenia za pracę, ogłaszanego za miesiąc ukończenia szkolenia pozytywnym wynikiem egzaminu, w myśl ust.6. analizowanego artykułu. Za okres szkolenia do 24 miesięcy ulga odpowiada sześciokrotności tej kwoty. Niemniej powołany w odpowiedzi na skargę ustęp 11. art. 27c precyzuje, iż w razie wcześniejszego rozwiązania umowy przez podatnika z przyczyn od niego niezależnych, jeżeli uczeń ukończył szkolenie u innego pracodawcy, ulgę przysługującą za cały okres szkolenia dzieli się między obu podatników, proporcjonalnie do liczby miesięcy faktycznie przepracowanych u każdego z nich.
W rozpatrywanej sprawie spełnione zostały przesłanki ustępu 11, to jest: czas szkolenia u skarżącego skrócony został z przyczyny niezależnej od niego, jaką niewątpliwie jest choroba powodująca jego całkowitą niezdolność do pracy w okresie od 22.08.2000r do stycznia 2003r - stwierdzona orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS, oraz uczeń ukończył szkolenie w innym zakładzie i zdał egzamin w terminie przewidzianym w pierwotnej umowie. Czas szkolenia wyniósł więc 33 miesiące, z czego 24 miesiące u skarżącego.
Przyjęty przez organ sposób obliczenia ulgi, to jest przysługującej w wysokości odpowiadającej 24 miesiącom szkolenia, nie znajduje w świetle ust. 11 podstawy. Prawidłową metodą obliczenia kwoty ulgi jest w okolicznościach stanu faktycznego niniejszej sprawy proporcjonalny podział kwoty odpowiadającej całemu okresowi szkolenia, to jest dziesięciokrotności najniższego wynagrodzenia za pracę, pomiędzy szkolących w stosunku do liczby miesięcy szkolenia odbywanego u każdego z nich.
Podstawą obliczenia ulgi dla skarżącego powinien więc być udział jego zakładu, to jest 24/33 kwoty obliczonej za cały, 33 miesięczny okres szkolenia.
Wobec powyższego Sąd uznał skargę za uzasadnioną, a w konsekwencji uchylił zaskarżoną decyzję w części określającej wysokość ulgi, orzekając na podstawie art.145 § l p. l ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.).
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 powołanej wyżej ustawy.